دنیای اینترنت

تورم لحظه ای

 

31سال پیش ، گاث پیشنهاددادکه اندک زمانی پس ازتولدعالم ، کیهان باروندی نمایی وبه مدت بسیارکوتاه چندده میلیاردها ثانیه ضبط شده وابعاد آن از مقیاس زیراتمی به اندازه یک توپ فوتبال رسیده است . ایده انبساط تورمی توانست بسیاری ازمسائل


بغرنج کیهان شناسی راکه برای سالهای طولانی لاینعل مانده بود، پاسخ می دهد؟ ازجمله این که چرابه نظرمی رسدجهان قابل رویت در همه جا یکنواخت است. نظریه تورمی طی سه دهه گذشته به خوبی باتمام مشاهدات کیهان مطابقت داشت، اما ازنقص بزرگی رنج می بردوآن ، نبودمدرک قانع کننده ومستقیم بردرستی آن بود. البته کیهان شناسان می دانستندکه تورم اولیه عالم ردپایی منحصربه فرددارد. انبساط بسیارشدیدوفوق العاده کوتاه مدت عالم، امواج گرانشی تولید می کند که فضا رادریک جهت فشرده کرده ودرجهت دیگرکش می آورد. هرچند براساس محاسبات فیزیک دانان این امواج گرانشی کماکان به انتشارخوددرجهان ادامه می دهند، اما برای آشکارسازی مستقیم بیش ازاندازه ضعیف اند. خوشبختانه آنهاردپایی متفاوت درتابش ریزموج کیهانی برجاگذاشته اندواین تابش راباالگوی خمیده ای شبیه به گرداب قطبیده کرده اند. کیهان شناسان، این الگوی مارپیچی راحالت (B mode)Bمی نامند. سال گذشته ، تلسکوپ ساوت پول ( (S P Tکه تنهاچندمترباتلسکوپ بایسپ2فاصله دارد،توانست برای نخستین بارقطبیدگی حالتB رادرتابش ریزموج زمینه کیهان تشخیص می دهد. البته این سیگنال درمقیاس هایی کوچکترازیک درجه قوسی (معادل2 برابرقطر ظاهری ماه بود)بدست آمدونشان دادکه کهکشان هاچگونه فضاانتشارتابش ریزموج زمینه کیهانی راانحنامی دهند.این درحالی است که براساس محاسبات فیزیک دانان سیگنال های Bناشی ازامواج گرانشی نخستین درمقیاس های زوایه ای 1-4تا 5درجه قوسی ظاهر می شود، این دقیقا همان چیزی است که اخترشناسان مرکزاخترفیزیک هاروارد- اسمیت سونیان (C F A)به رهبری جان کواچ مشاهده کرده اند.

حالت Bاثربسیارظریفی است وآشکارسازی آن نیازمنداندازه گیری تابش ریزموج زمینه کیهانی بادقت یک ده میلیونیوم کلوین وتفکیک اثرامواج گرانشی نخستین ازدیگرمنابع ممکن مانندغبارکهکشانی است. برای این کار، دانشمندان تلسکوپ بایسپ2را که از

512آشکارسازابررسانای ریزموج تشکیل شده ، به دقت درآسمان نشانه رفتند.محدود ، رصدجایی ازآسمان بودکه مقادیراندکی ازتابش ریزموج ازآنجادریافت می شودودرنتیجه کمترپرتوهای مزاحم برای مطالعه تابش ریزموج زمینه کیهانی وجوددارد.

استقراربایسپ2درارتفاع 2800متر قطب جنوب بهترین شرایط رصد پرتوهای ریزموج رافراهم کرد، چراکه هم جوزمین درآن ارتفاع رقیق تراست و هم رطوبت هواکه پرتوهای ریزموج راسدمی کندبه خاطرارتفاع و آب وهوای جنوبگان بسیاربسیاراندک است . اعضای گروه هم چنین بامقایسه داده های خودباآزمایش قبلی یعنی بایسپ 1نشان دادند که سیگنال های مشابه احتمالی ناشی ازغبارکهکشانی دارای رنگ وطیف متفاوتی هستند. علاوه براین نتایج بایسپ2 باآزمایش دقیق ترآرایه کک(K C C K)که درسال 2012/1391درقطب جنوب آغازشدنیزمقایسه وتاییدشد. این بدان معناست که دوآزمایش منتقل توانسته اندنشانه های مشابهی رادرتابش ریزموج پس زمینه کیهانی آشکارکنند.

 

نشانه قطعی 

مارک کامیونکوسکی استادفیزیک دانشگاه جانزهاپکینزیکی ازنخستین کسانی است که حساب کردردپای امواج گرانشی نخستین ردپای امواج گرانشی نخستین درتابش ریزموج زمینه کیهانی چطورخواهدبود. وی درواکنش به یافته های بایسپ2گفت : این یافته ها برای من بسیاربسیارمحکم ومستدل به نظر می رسد. امابرای خوداین کشف ، جزئیات آن نیزباعث شگفتی کیهان شناسان شده است. قدرت سیگنال اندازه گیری شده دربایسپ2هرچندباپیش بینی های طول تورمی سازگاراست؛ اما2برابرمقادیری است که براساس آزمایش های قبلی تخمین زده شده بود. شدت سیگنال حالت Bنشان دهنده این است که درجهان درطول دوره تورمی به چه سرعت ضبط شده وبراساس آن می توان مقیاس انرژی رادرهمه بازه زمانی حساب کرد. براساس داده های جدید، زمانی که تورم آغازشد حدود10-37ثانیه ازعمرعالم گذشته بودودمای عالم متناظربا1016گیگاالکترون ولت بود. ( برای مقایسه ، حداکثرانرژی برخورد دهنده بزرگ هادرون درسدن که سال گذشته توانست دره بوزون هیگزرامشاهده کند، 13گیگاالکترون ولت است).

براساس نظریه وحدت بزرگ (GUT)، این میزان انرژی متناظرباحالتی است که سه نیروازچهارنیروی بنیادی شناخته شده طبیعت (نیروهای هسته ای قوی ، هسته ای ضعیف ، الکترومغناطیسی وگرانش) غیرقابل تفکیک بودند.

ازآنجاکه تورم ریشه درفیزیک کوانتومی دارد،مشاهده امواج گرانشی حاصل ازآن می تواندنخستین شاهدتجربی برای گرانش کوانتومی باشد، به عبارت دیگر، این مشاهده می تواندنشانه ای ازاین باشدکه دردل گرانش پدیده ای کوانتومی نهفته است واین نیرونیزماهیتی مشابه سه نیروی بنیادی دیگرطبیعت دارد. اما دشواری کارازاینجاست که گرانش توسط نسبت عام توصیف می شودکه علی رغم تمام موفقیت هاوپیش بینی های شگفت انگیزش، براساس فیزیک کلاسیک است ونظریه کوانتومی ازاساس بافیزیک کلاسیک متفاوت است.

گروه تحقیقاتی مرکزاخترفیزیک اسمیت سونیان جزئیات تحقیق خودرادرگذشته درکنفرانسی خبری اعلام ومقالات مادی نتایج خودرابه صورت آنلاین منتشرکردند.این بدان معنی نیست که این نتایج صددرصدتاییدشده است.

مقاله های این گروه بایدابتداداوری شده ودرژورنال های معتبرمنتشرشوند، سپس آزمایش آنها توسط گروه های دیگرتکرارشده ونتایج آنهاتاییدشوند،امادانشمندانی که درکنفرانس خبری روزدوشنبه حاضربودند، کاراین گروه رابسیارقوی ومستدل توصیف کرده اند.      

                                              

نوشته شده در سه‌شنبه ۱۳٩۳/۱/٥ساعت ۱٢:٤٠ ‎ب.ظ توسط f.ranjbar نظرات ()

 

رمزدارکردن ویندوز,رمز دار کردن اطلاعات در ویندوز,رمز دار کردن اطلاعات در ویندوز7

BitLocker ابزاری است که به کمک آن می‌توان داده‌های خود را در برابر تهدیدهایی مانند حمله هکرها، سرقت و یا گم شدن محافظت نمود. یکی از بهبودهای امنیتی ویندوز 7 که تنها در ویرایش‌های Ultimate و Enterprise وجود دارد، ویژگیBitlocker است که توسط رمزنگاری کل درایوهایی که ویندوز و اطلاعات شما روی آن‌ها قرار دارد، تمامی اسناد و رمزهای عبور را امن‌تر می‌کند. فقط کافی است یک‌بار ویژگی BitLocker را فعال نمایید، بعد از آن تمامی اطلاعاتی که روی آن درایو ذخیره می‌کنید به صورت خودکار رمز می‌شوند.

رمزنگاری:
رمزنگاری راهی است که بوسیله دستکاری کردن محتوی یک فایل یا یک پیغام برای بالا بردن امنیت آن فایل یا پیغام استفاده می‌شود، در نتیجه آن فایل‌ها و پیغام‌ها تنها توسط افرادی که مجوز کلید رمزنگاری را دارند و می‌توانند با آن کلید فایل را از حالت رمز در بیاورند، قابل دسترسی هستند. به عنوان مثال، اگر شما از وب سایتی وسیله‌ای را خریداری نمایید، تمامی اطلاعاتی که در تراکنش با آن سایت وارد کرده‌اید از قبیل آدرس، شماره تلفن و شماره کارت اعتباری رمز می‌شوند تا به امن بودن این اطلاعات کمک نمایند.

EFS:
EFS یکی از ویژگی های ویندوز است که شما می‌توانید از آن برای ذخیره اطلاعات به صورت رمز شده روی هارد دیسک خود استفاده نمایید. رمزگذاری قویترین حفاظتی است که ویندوز برای امن نگه داشتن اطلاعات شما فراهم می‌نماید.

برخی از ویژگی‌های کلیدی EFS :
·رمزگذاری ساده است; تنها نیاز است که در ویژگی‌های فایل یا پوشه گزینه‌ای را انتخاب کرده تا این ویژگی فعال شود.

·باید نظارت کنید چه کسی می‌‌تواند فایل‌ها را بخواند.

· هنگامی‌که فایل‌ها را می‌بندید، رمز می‌شوند و هنگام باز کردن فایل‌ها، به صورت خودکار از حالت رمز در آمده و آماده استفاده هستند.

·اگر در مورد فایل رمز شده ای نظرتان عوض شد می‌توانید با برداشتن علامت گزینه مربوط در قسمت ویژگی‌های فایل آن را غیر فعال نمایید.

توجه: ویژگی EFS در ویندوز7 ویرایش‌های starter، Home Basic و Home Premium وجود ندارد. برای این ویرایش‌ها باید موارد زیر را انجام دهید:

· فایل را با استفاده از دستور Cipher.exe در اعلان فرمان ویندوز از حالت رمز در می‌آورید. (کاربران پیشرفته)

· فایل رمز شده را تغییر دهید.

· یک نسخه از فایل رمز شده را به صورت غیر رمز روی هارد کامپیوتر کپی کنید.

· کلیدها یا گواهینامه‌هایEFS   را وارد نمایید.

· به کمک دستورCipher.exe  در اعلان فرمان ویندوز از گواهینامه‌ها و کلیدهای EFS، نسخه پشتیبان تهیه نمایید. (کاربران پیشرفته)

تنظیم هارد دیسک برای فعال سازی BitLocker  :
برای رمزگذاری درایوی که ویندوز روی آن قرار دارد، کامپیوتر باید دو بخش داشته باشد: یک بخش سیستم ( که حاوی فایل‌های مورد نیاز برای راه‌ اندازی کامپیوتر است) و یک بخش سیستم عامل ( که حاوی ویندوز است). بخش سیستم عامل رمزگذاری خواهد شد و بخش سیستم بدون رمزگذاری باقی خواهد ماند تا سیستم بتواند شروع به کار کند.

در نسخه‌های قبلی ویندوز، شما باید این بخش‌ها را به صورت دستی ایجاد می‌نمودید. در این نسخه از ویندوز این بخش‌ها به صورت خودکار ایجاد می‌شوند. اگر کامپیوتر شما بخش سیستم را نداشته باشد، ویزارد BitLocker یک بخش سیستم را با استفاده از 200 مگابایت از فضای هارددیسک برای شما ایجاد می نماید. توجه داشته باشید به درایو بخش سیستم هیچ نامی اختصاص داده نمی‌شود و در پوشه‌های کامپیوتر هم نشان داده نمی‌شود.

محافظت از فایل‌ها با استفاده از BitLocker: 
می‌توانید از گزینه BitLocker Drive Encryption استفاده نمایید تا به حفاظت تمامی فایل‌های ذخیره شده روی درایو سیستم عامل و روی درایوهای داده‌ (مانند هارد درایوهای داخلی) کمک کنید. هم چنین می‌توانید از BitLocker To Go برای کمک به حفاظت تمامی داده‌های ذخیره شده روی درایوهای قابل حمل داده‌ها ( مانند هارد درایوهای خارجی و درایوهای فلش USB) استفاده نمایید.

برخلاف EFS، که این امکان را به شما می‌دهد تا فایل‌های تکی را رمزگذاری کنید، BitLocker کل درایو را رمز می‌نماید. شما می‌توانید وارد سیستم شده و به طور معمول با فایل‌های خود کار کنید، اما استفاده از این رمزگذاری کمک می‌کند تا هکرها نتوانند به فایل‌های سیستمی شما دسترسی داشته باشند تا بواسطه آن پسورد شما را کشف کنند. هم چنین در صورتی که هکرها هارد دیسک شما را بر داشته و بر روی کامپیوتر دیگری ببندند، نمی‌توانند به درایوها دسترسی داشته باشند.

هنگامی‌که فایل جدیدی به درایوی که توسط BitLocker رمز شده است اضافه می‌نمایید ، BitLocker به صورت خودکار آن را رمز می‌کند. فایل‌ها تا زمانی‌که روی درایو رمز شده قرار دارند، به صورت رمز باقی می‌مانند.

در صورتی‌که فایل روی درایوی که رمز نیست یا کامپیوتر دیگری منتقل شود، رمز گشایی ‌شده و دیگر به صورت رمز شده نیست. اگر شما فایل را با کاربران دیگر از طریق شبکه به اشتراک بگذارید، این فایل ها تا زمانی که روی درایوهای رمز شده ذخیره شوند، به صورت رمز باقی می‌مانند و تنها توسط کاربرانی که مجوز دارند، قابل دسترسی خواهند بود.

اگر درایو سیستم عامل را رمز گذاری کنید، BitLocker در مدت زمان راه اندازی برای هر موقعیتی که می‌تواند یک خطر امنیتی را نشان دهد، کامپیوتر را بررسی می‌کند. اگز یک خطر امنیتی بالقوه کشف شد، BitLocker درایو سیستم عامل را قفل می‌کند و برای بازشدن آن یک کلید بازیابی BitLocker را درخواست می‌کند. مطمئن شوید هنگامی‌که برای اولین بار BitLocker را فعال می‌کنید، این کلید بازیابی را ایجاد کرده باشید.    

اگر درایو داده‌ها (ثابت یا قابل جا به جایی) را رمز گذاری می‌کنید، می‌توانید توسط یک رمز عبور یا یک کارت هوشمند، قفل درایو رمزگذاری شده را بازکنید و یا تنظیم کنید هنگامی‌که وارد سیستم کامپیوتر می‌شوید، قفل درایو به صورت خودکار باز شود.

می‌توانید در هر زمانیBitLocker  را غیر فعال نمایید، حتی به طور موقت به حالت تعلیق در آورید یا این‌که به طور دائم آن را غیر فعال نمایید.

توجه: قابلیت رمزگذاری درایوها با استفاده از BitLocker Drive Encryption تنها در ویندوز 7 ویرایش‌های Ultimate و Enterprise قابل دسترسی است.

فعال سازی BitLocker:
1-بر روی کلید شروع کلیک کنید و سپس از منوی آن گزینه control panel را انتخاب کرده، security را انتخاب کنید و بر روی گزینه BitLocker Drive Encryption کلیک نمایید.

2-گزینه Turn on BitLocker را انتخاب کنید تا ویزارد نصب BitLocker آغاز شود. اگر در این قسمت از شما رمز عبور مدیر شبکه یا تاییده را دخواست کرد، رمز عبور را وارد کنید یا تاییده را فراهم نمایید.

3-مطابق دستورات ویزارد پیش روید.

غیر فعال کردن یا متوقف کردن موقت BitLocker:
1-بر روی کلید شروع کلیک کنید و سپس از منوی آن گزینه control panel را انتخاب کرده، security را انتخاب کنید و بر روی گزینه BitLocker Drive Encryption کلیک نمایید.

2- یکی از دو روش زیر را ادامه دهید:
·برای غیرفعال کردن موقتی BitLocker، گزینه Suspend Protection را انتخاب کرده و روی گزینه yes کلیک نمایید.

·برای غیرفعال کردن BitLocker و رمزگشایی درایو، گزینه Turn off BitLocker را انتخاب و سپس روی گزینه Decrypt Drive کلیک نمایید.
منبع:ejtemaeey.blogfa.com

نوشته شده در پنجشنبه ۱۳٩٢/۱٠/۱٢ساعت ٥:۳٦ ‎ب.ظ توسط f.ranjbar نظرات ()

در هر ورژن جدیدی که از یاهو مسنجر عرضه میشود ، این نرم افزار مقدار فضای بیشتری از رم را اشغال میکند. این اشغال کردن فضای رم باعث کندی بسیار زیاد سرعت کامپیوتر میشود. در این ترفند قصد داریم 3 روش بسیار عالی را به شما معرفی کنیم که با بهره گیری از آنها میتوانید این میزان فضای اشغالی را بکاهید و در نتیجه سرعت کار با کامپیوتر را بالا ببرید.

به طور طبیعی یاهو مسنجر 41,164K  از فضای رم را استفاده میکند.

1-  پاک کردن پلاگین های اضافی
مطمئنأ هر کاربری از پلاگین های نصب شده به طور پیش فرض بر روی یاهو مسنجر استفاده نمیکند. این پلاگینها مقدار زیادی از فضای رم را اشغال میکنند. برای پاک کردن پلاگین های اضافی ، به یاهو مسنجر لوگین کنید. سپس از منوی Actions روی Choose a Plugin کلیک کنید. در پنجره Plug-ins Manager که برای شما باز میشود به تب My Plug-ins بروید. صبر کنید تا پلاگین های نصب شده لود شوند. اکنون میتوانید این پلاگین ها را ببینید و در صورت تمایل روی علامت سطل آشغال کنار هر پلاگین کلیک کنید تا پلاگین پاک شود.


2- پاک کردن تبلیغات یاهو مسنجر
هنگامی که وارد چت رومهای مختلف و همین طور خود صفحه یاهو مسنجر وارد میشوید تبلیغات تجاری مختلف مقدار فضایی از رم و همین طور پهنای باند اینترنت شما را اشغال میکنند. پینشهاد میکنم این تبلیغات را پاک نمایید. برای پاک کردن تبلیغات یاهو ، میبایست نرم افزار کوچکی به نام Y.addsRemover را نصب کنید. این برنامه رایگان را میتوانید از اینجا دانلود کنید. سپس از حالت فشرده خارجش کرده و فایل Y.addsRemover-By-Tarfandestan.com.exe را اجرا کنید. اکنون میتوانید در برنامه ، تبلیغات قسمتهای مختلف یاهو را پاک کنید. پیشنهاد میشود دکمه Select All را بزنید تا تمامی تبلیغات انتخاب شوند. در پایان برای پاک کردن تبلیغات روی دکمه Remove Selected Ads کلیک کنید.



3-  استفاده از پوسته Classic
ممکن است شما پوسته یاهو مسنجر را از حالت پیش فرض تغییر داده باشید. این کار باعث سنگین شدن یاهو و اشغال فضایی از رم میشود. پیشنهاد میشود از همان پوسته سبک Classic استفاده کنید. برای این کار پس از لوگین به یاهو مسنجر ، از منوی Messenger روی Change Skin کلیک کنید. اکنون میتوانید پوسته Classic را انتخاب کرده و روی OK کلیک کنید.

نوشته شده در جمعه ۱۳٩٢/٩/۱ساعت ٤:٢٤ ‎ب.ظ توسط f.ranjbar نظرات ()

 

پیش از شروع مقاله لازم است بدانید که اندروید قابلیت بسیار جذابی به نام Power Saving Mode دارد که با فعال کردن آن می توانید تعیین کنید که مثلا اگر میزان ذخیره باتری به 30% رسید برخی از قابلیت های گوشی به صورت خودکار غیرفعال شود تا تلفن و یا تبلت شما بیشتر روشن بماند. برای فعال کردن این قابلیت دکمه منو که معمولا در گوشه پایین تلفن اندرویدی وجود دارد را فشار دهید و سپس Setting را انتخاب کنید. در این قسمت Power Saving Mode را انتخاب نموده و گزینه Use Power Saving Mode را فعال کنید. اگر به سمت پایین همین صفحه اسکرول کنید گزینه های جالبی از جمله کم کردن میزان روشنایی نمایشگر، غیرفعال کردن Wi-Fi، GPS و غیره را مشاهده خواهید کرد. این قابلیت به شما کمک می کند تا جای ممکن مصرف باتری را کاهش دهید. اما حالا نوبت به 10 توصیه کاهش مصرف باتری در اندروید می رسد.

ما بقی در ادامه ی مطلب...

شبکه های بی سیم خود را خاموش کنید

Droid-X-Wi-fi-and-bluetooth-off-tip1_shزمانی که از اینترنت و یا شبکه داخلی استفاده نمی کنید و یا قصد ندارید از طریق بلوتوث فایل رد و بدل کنید حتما آنها را خاموش کنید. چون حتی اگر نرم افزاری را اجرا نکنید باز هم روشن بودن شبکه های بی سیم باعث مصرف باتری می شوند.

برای خاموش کردن شبکه های بی سیم:

دکمه منو که معمولا در گوشه پایین ابزار اندرویدی وجود دارد را فشار داده و سپس گزینه Setting را انتخاب نمایید. پس از آن وارد Wireless & Network شوید و گزینه Wi-Fi را خاموش کنید. در همین قسمت Bluetooth را نیز می توانید غیرفعال نمایید.

سیستم موقعیت یابی را خاموش کنید

GPS موقعیت یابیGPS و سرویس نقشه گوگل برای پیدا کردن موقعیت و یا آدرس یک مسیر خاص، بسیار کارآمد هستند اما این دو سرویس انرژی زیادی نیز مصرف می کنند. زمانی که نیاز به GPS ندارید حتما آن را خاموش کنید.

برای خاموش کردن سیستم موقعیت یابی:

ابتدا وارد Setting شده و سپس Location & Security را انتخاب نمایید. گزینه های Google Location Service و GPS را غیرفعال کنید.
برای غیرفعال کردن GPS, Wi-Fi و Bluetooth می توانید از قسمت اطلاع رسانی اندروید که با کشیدن نوار بالای صفحه به سمت پایین نمایش داده می شود، نیز استفاده نمایید.

انتقال اطلاعات در پشت صحنه را غیرفعال کنید

droid-x-background-data-cropped_shبرخی از نرم افزارها مانند Gmail یا Facebook یا نرم افزار مربوط به مارکت ها مانند Android Market بصورت متناوب اطلاعات را جمع آوری و سعی به بروز رسانی آنها بصورت آنلاین دارند. رفتار این نرم افزارهای باعث مصرف انرژی می شود.

برای خاموش کردن قابلیت انتقال اطلاعات در پشت صحنه:

وارد Setting شده و سپس Accounts and Sync را انتخاب نمایید، پس از آن Background Data را یافته و آن را غیرفعال کنید.

از 3G به GSM سویچ کنید

samsung-4g-to-3g_tip4_sh4G بیشتر از 3G و 3G بیشتر از GSM باتری مصرف می کند. با شروع به کار اپراتور سوم و توسعه شبکه 3G در کشور اگر شما هم در آینده سیم کارت 3G خریداری کردید می توانید در زمانی که نیازی به انتقال حجم زیادی از اطلاعات ندارید، برروی شبکه GSM سویچ کنید تا مصرف باتری کاهش یابد.

 

ویبره هنگام لمس صفحه را خاموش کنید

samsung-haptic-feedback-smallویبره یا لرزش گوشی یکی از مواردی است که باتری زیادی مصرف می کند. تلفن های لمسی علاوه بر امکان فعال کردن ویبره در زمان زنگ خوردن، امکان ویبره کوتاه در زمان لمس صفحه را نیز دارند. این قابلیت در زمان تایپ کردن به شما کمک می کند تا متوجه لمس صحیح صفحه شوید. 

برای غیر فعال کرده ویبره در اندروید:

وارد Setting شده و سپس Sound را انتخاب کنید. در این قسمت Vibrate را فشار دهید و سپس Never را انتخاب کنید. پس از آن به سمت پایین اسکرول کنید و گزینه Haptic Feedback را نیز غیرفعال کنید. 

پنج توصیه دیگر برای کاهش مصرف باتری را درصفحه بعد بخوانید.


شدت روشنایی نمایشگر را کم کنید

screen-brightness_shیکی از پرمصرف ترین بخش های یک تبلت و یا تلفن هوشمند، نمایشگر آن است. هرچه روشنایی نمایشگر را کمتر کنید مصرف باتری نیز کاهش خواهد یافت.

برای کم کردن شدت روشنایی نمایشگر:

از Setting وارد Display شده و سپس Automatic Brightness را خاموش کنید سپس میزان شدت روشنایی نمایشگر را تا حدی که آزاردهنده نباشد کم کنید. معمولا اگر شدت روشنایی روی 30 درصد تنظیم شود تصاویر و متون به خوبی قابل مشاهده خواهند بود.

در برخی از تلفن های اندرویدی از جمله Galaxy S 2 می توانید با لمس قسمت بالای صفحه نمایش و حرکت دادن انگشت به سمت راست و یا چپ شدن روشنایی تصویر را کم و زیاد کنید. این قابلیت تنها زمانی که تنظیم خودکار روشنایی خاموش باشد کار می کند.

زمان خاموش شدن خودکار نمایشگر را کاهش دهید

Drpod-x-screen-timeout-tip7_shحتی اگر شدت روشنایی نمایشگر را کاهش داده باشید باز هم نمایشگر مصرف بالایی خواهد داشت اما با کاهش زمان خاموش شدن خودکار نمایشگر می توانید بیش از این در مصرف انرژی صرفه جویی کنید.

برای تنظیم زمان خاموش شدن خودکار نمایشگر:

وارد منوی Display در Setting شوید و سپس Screen Timeout را روی عدد 30 و یا 15 ثانیه تنظیم نمایید. در این صورت اگر 15 ثانیه با تلفن و یا تبلت خود، کار نکنید بصورت خودکار نمایشگر خاموش می شود.

تصویر پس زمینه را تیره و ساده انتخاب کنید

no-wallpaperنمایشگرهای AMOLED و SUPER AMOLED که در برخی از تلفن های هوشمند استفاده می شوند کیفیت بسیار خوبی دارند و رنگ ها را جذاب و دوست داشتنی نمایش می دهند. کاربر نیز می تواند تصاویر رنگی و زیبایی را در پس زمینه موبایل خود قرار دهد. اما حقیقت این است که هر چه تصویر رنگی تر باشد باتری بیشتری نیز استفاده می شود. با استفاده از تصاویر تیره می توانید میزان مصرف باتری را کاهش دهید.

برای جایگزین کردن تصویر پس زمینه موبایل خود با یک تصویر ساده مشکی می توانید از نرم افزار No Wallpaper استفاده کنید. زمانی که نرم افزار را نصب کردید وارد قسمت Live Wallpapers شده و No Wallpaper را انتخاب نمایید.

مسنجرهای اینترنتی را ببندید

google-talk_shمسنجرهایی همچون Google Talk یا Yahoo Messenger  و یا Facebook Messanger زمانی که تلفن خود را روشن می کنید و به اینترنت متصل می شوید بصورت خودکار لاگین می شوند و همین عامل باعث مصرف باتری و اشغال حافظه دستگاه می شود.

برای غیرفعال کردن لاگین خودکار Google Talk:

برنامه Talk را اجرا کرده و سپس دکمه Settting راانتخاب کنید. سپس گزینه Automatically Sign in را غیرفعال کنید. در برخی از نسخه های اندروید تنها با Sign out کردن Google Talk نرم افزار غیرفعال می شود و نیازی به طی نمودن مراحل ذکر شده نیست.

بروز رسانی خودکار ویجت ها را غیرفعال کنید

برخی از ویجت های صفحه اصلی مانند گزارش آب و هوا که بصورت خودکار بروز رسانی می شوند میزان قابل ملاحظه ای از ذخیره باتری را مصرف می کنند. برخی از ویجت ها در تنظیمات خود امکان غیرفعال کردن بروز رسانی خودکار را دارند. با غیرفعال کردن این موارد می توانید طول عمر باتری ابزار خود را افزایش دهید.

در نهایت برخی از مواردی که در این مقاله توصیه شدند واقعا کاربردی هستند و معمولا استفاده از آنها لذت بخش است. اما اگر در شرایطی قرار دارید که روشن ماندن تلفن و یا تبلت برایتان اهمیت زیادی دارد می توانید با غیرفعال کردن این موارد دستگاه اندرویدی خود را حدود 20 تا 40 درصد بیشتر روشن نگه دارید.


نوشته شده در جمعه ۱۳٩٢/۸/٢٤ساعت ۱٠:٤٩ ‎ب.ظ توسط f.ranjbar نظرات ()

 

توجه                              توجه

یه حرکت جالب در گوگل

برید سایت گوگل (www.google.com)، سرچ کنید: Google Gravity


اولین سایتی که میاد رو بزنید ، ببینید چه اتفاقی می افته
حالا جالب تر ازین تو صفحه که باز میشه یه چیزی سرچ کنید ، ببینید چی میشه

نوشته شده در سه‌شنبه ۱۳٩٢/٧/۱٦ساعت ٩:٤٠ ‎ب.ظ توسط f.ranjbar نظرات ()

 

یکی از مشکلات روزمره‌ای که برای کاربران در محیط ویندوز رخ می‌دهد، هنگ کردن برنامه‌ها به علت‌ باگ‌ها و ناسازگاری‌های نرم‌افزاری است. در این مواقع وضعیت برنامه‌ بر روی Not Responding قرار می‌گیرد. راه عمده‌ای که در این خصوص وجود دارد استفاده از Task Manager و وادار کردن پروسه مربوط به برنامه به بسته شدن می‌باشد. در این ترفند قصد داریم راه کاربردی را به شما معرفی کنیم که با بهره‌گیری از آن می‌توانید تنها با اجرای یک فایل، کلیه پنجره‌های هنگ کرده مربوط به برنامه‌ها را ببندید. این ترفند بر روی کلیه نسخه‌های ویندوز عملی می‌باشد.

بدین منظور:
ابتدا کلیدهای ترکیبی Win+R را فشار دهید و در محیط Run، عبارت notepad را وارد نمایید تا نرم‌افزار Notepad ویندوز باز شود.
در محیط Notepad کد زیر را Copy و Paste نمایید:
taskkill /f /fi "status eq not responding"
اکنون از منوی File بر روی Save as کلیک کنید.
سپس فایل را با نام دلخواه و پسوند bat. در صفحه دسکتاپ ویندوز ذخیره نمایید (به عنوان مثال Nahid.bat).
اکنون در صورتی که یک یا چند برنامه هنگ کرد، کافی است به صفحه دسکتاپ مراجعه کنید و بر روی این فایل جدید ایجاد شده دوبار کلیک کنید.
با اجرای این فایل، تمام پنجره‌های هنگ کرده برنامه‌ها بسته می‌شود.
نوشته شده در سه‌شنبه ۱۳٩٢/٦/٥ساعت ۱۱:٢۳ ‎ب.ظ توسط f.ranjbar نظرات ()


واقعیت تعجب آور این است که هیچ اسم و رسمی بین المللی برای آن وجود ندارد و در زبانهای مختلف اسمهای بسیار عجیب و غریبی به این علامت داده اند بعضی از آنها عبارتند از :

هلندی : دو میمون 
دانمارکی : خرطوم فیل 
فنلاندی : دم گربه 
آلمانی : میمون معلق 
یونانی : اردک کوچک 
مجاری : کرم 
کره ای : حلزون 
نروژی : دم خوک 
روسی : سگ کوچک
استرالیایی:کانگرو

این اسامی به خاطر شباهت فیزیکیشان با شکل @ انتخاب شده اند. با کمی دقت متوجه خواهید شد که خیلی هم اسم های بی ربطی نیستند ! تا پیش از ابداع پست الکترونیکی علامت @ را تاجرین برای مشخص کردن قیمت واحد کالاها به کار می بردند. اما این علامت با پیدایش پست الکترونیکی معروفیت جهانی پیدا کرد . اگر چه منشا واقعی پیدایش این علامت ناشناخته است اما حدس هایی در این مورد وجود دارد مبنی بر اینکه راهبان قرون وسطی آن را ابداع کرده اند . چون در آن زمان کار طاقت فرسا و خسته کننده حروفچینی کتابهای چاپی توسط این راهبان انجام میشد و آنها همیشه به دنبال راههایی برای کوتاه کردن نوشته ها بودند . ممکن است به نظر برسد که at خودبخود کوتاه است . اما در زبان لاتین و انگلیسی به وفور دیده می شود . بنابراین راهبان تصمیم گرفتند t را به صورت دایره ای به دور a بچرخانند و در نهایت علامت @ را به جای این لغت درست کردند . تاجرهایی که این علامت را در کتابها دیده بودند نیز تصمیم گرفتند آن را در کارهای خود استفاده کنند . همانطور که خواندید با پیدایش پست الکترونیک همه چیز دگرگون شد و استفاده از @ در جهان متداول گردید 


 
نوشته شده در شنبه ۱۳٩٢/٥/٢٦ساعت ۱٠:٢٧ ‎ق.ظ توسط f.ranjbar نظرات ()

● لینوکس چیست؟

 

لینوکس به خودی خود، یک هسته (Kernel) است. هسته، بخش اصلی سیستم عامل را تشکیل می دهد که کار آن کنترل داده ها، مدیریت حافظه، سخت افزار، ورود و خروج داده ها و تمامی موارد اصلی سیستم عامل می باشد. همانطور که گفتم، لینوکس به خودی خود سیستم عامل به شمار نمی رود، بلکه با استفاده از ابزارهایی که پروژه گنو (GNU) برای آن تولید کرده است، تبدیل به یک سیستم عامل کامل می شود (به همین دلیل است که لینوکس را معمولا گنو/گنو/لینوکس یا GNU/Linux می نامند) و با اضافه کردن سایر نرم افزارهای بازمتن به آن، می توان از آن در موارد متعددی مانند سرویس دهنده ها، ایستگاه های کاری، کامپیوترهای روی میزی، ابر رایانه ها، ابزارهای صنعتی و پزشکی که دارای سیستم های درونه ای (Embedded) می باشند و… استفاده کرد.

 

از نظر فنی، گنو/لینوکس را می توان نمونه بازمتن و آزاد سیستم عامل های خانواده یونیکس نامید. زیرا بر اساس استاندارد POSIX پیاده سازی شده و کاملا با آن سازگار است. بنابراین گنو/لینوکس را می توان نواده سیستم عامل پرسابقه و مستحکم یونیکس دانست که البته خواص خوب آنرا نیز به ارث برده است. اکنون تفاوت های اصلی گنو/لینوکس و ویندوز را با هم می شماریم:

 

● گنو/لینوکس : سیستم عامل آزاد

 

گنو/لینوکس یک سیستم عامل آزاد و بازمتن است. کد منبع آن در اختیار همگان قرار دارد و همه می توانند در کدهای آن تغییر ایجاد کرده و بنا به نیازشان استفاده کنند. آزاد و در دسترس بودن کدهای منبع سبب می شود تا بتوانید از طرز کارکرد دقیق سیستم عامل مطلع شوید. شما بسیاری از توزیع های گنو/لینوکس را می توانید به هر تعداد کپی کرده و بین دوستانتان پخش کنید. در سمت مقابل، ویندوز یک سیستم عامل اختصاصی است که کد منبع آن سری نگهداشته شده و برای همگان در دسترس نیست. شما نمی توانید بفهمید که واقعا در زیر سیستم عامل ویندوزتان چه می گذرد؟ آیا یک برنامه جاسوسی در آن پنهان نشده است؟ بعید نیست. سیستم عامل ویندوز رایگان نبوده و شما نمی توانید آنرا کپی کرده و پخش کنید. در صورت این کار شما خلاف کار هستید و جریمه و مجازات خواهید شد. (فعلا نه در ایران ولی در ۴-۶ سال آینده بله)

 

گنو/لینوکس را به هواپیمایی تشبیه کرده اند که هر قسمت از انرا در جایی ساخته اند. گنو/لینوکس واقعا محصول کشور خاصی نیست. تعداد زیادی از مردم در سرتاسر جهان در حال کار بر روی بخش های مختلف آن و توسعه آن هستند. تعداد برنامه نویسانی که روی بخش های مختلف سیستم عامل گنو/لینوکس کار می کنند، به حدود ۴۰۰ هزار نفر می رسد، تفاوت کیفیت کار را مشخص می کند.

 

شما با سیستم عامل گنو/لینوکس آزاد هستید. لازم ندارید تا از نرم افزارهای اختصاصی استفاده کنید و تحت انقیاد آنها در آیید.

 

● گنو/لینوکس : سرعت، قدرت، پایداری

 

همانطور که گفتم، گنو/لینوکس نواده سیستم عامل یونیکس است. بنابراین ساختار کلی این سیستم عامل کاملا با ویندوز متفاوت است. این به این معنی است که مثلا شما نخواهید توانست برنامه هایی که در ویندوز دارید، روی گنو/لینوکس اجرا نمایید (البته راه هایی وجود دارد – شبیه سازها - ولی در حالت عادی خیر). یکی از خواص اصلی سیستم عامل های خانواده یونیکس، پایداری و استقامت بسیار بالای آنهاست. این سیستم عامل ها به این راحتی ها خراب نشده و به ندرت نیاز به بوت مجدد پیدا می کنند. گنو/لینوکس هایی وجود دارند که شما می توانید سالها بدون نیاز به بوت، از آنها استفاده نمایید. در سمت مقابل، حتی جدیدترین و پایدارترین سیستم های ویندوز نیز اندازه گنو/لینوکس پایدار نیستند. برای بکارگیری سیستم های ویندوز به عنوان سرویس دهنده به حافظه و پردازنده های قویتری نیاز دارید و مطمین باشید اگر هر چند روز آنرا بوت نکنید، از کار خواهد افتاد! معمولا سیستم عامل گنو/لینوکس به راحتی خراب نمی شود و برعکس ویندوز مجبور نیستید تا آنرا هر چندماه یکبار مجددا نصب کنید. حتی برخی از انواع گنو/لینوکس به نصب «یکبار برای تمامی عمر» مشهور هستند. این گونه سیستم ها را می توانید حین کار و حتی بدون بوت، به نسخه های جدیدتر ارتقا دهید.

 

● گنو/لینوکس : امنیت، امنیت، امنیت

 

امروزه در دنیایی متکی بر فناوری اطلاعات زندگی می کنیم که هر لحظه به خطر افتادن جریان اطلاعات منجر به بروز خسارت های تجاری جبران ناپذیری خواهد شد. امروزه همه به دنبال یک سکوی (Platform) امن تر برای اجرای برنامه های کاربردی و سروی دهنده ها هستند. با اینکه مبحث امنیت یک مقوله نسبی است، گنو/لینوکس حرف های زیادی برای گفتن در سمت امنیت دارد. بسیاری از قابلیت های امنیتی که در ویندوز وجود ندارند و یا فقط با اضافه کردن نرم افزارهای اضافی قابل دسترسی می باشند، بطور درونی و پیش گزیده در گنو/لینوکس پیاده سازی شده اند. گنو/لینوکس از ابتدا برای محیط های شبکه ای و چند کاربره طراحی شده است و همین باعث رعایت مسایل امنیتی از ابتدا در ان شده است، درحالی که ویندوز اینگونه نبوده و درحال حاضر نیز از نظر امنیتی دارای نقاط ضعف فراوانی است. مثلا یک برنامه مخرب با استفاده از همین ضعف های امنیتی می تواند کل سیستم عامل را نابود کند، ولی در صورتی که مورد مشابهی در گنو/لینوکس وجود داشته باشد، حداکثر به دایرکتوری خانگی کاربر اجرا کننده آسیب خواهد رسید، نه کل سیستم عامل.

 

اینطور نیست که گنو/لینوکس فاقد هر گونه اشکال امنیتی باشد، خیر، ولی باز بودن کد منبع آن باعث می شود تا بسیاری از اشکالات امنیتی پیش از ایجاد خسارت و در مراحل توسعه و برنامه نویسی برنامه بر ملا شده و رفع شوند. در صورتی که اشکالی نیز در برنامه های منتشر شده یافت شود، بدلیل موجود بودن کد منبع سریعا برطرف می گردد. در صورتی که در سیستم عامل ویندوز شما باید منتظر مایکروسافت بمانید و بمانید و بمانید (مثلا هم اکنون ۲۱ اشکال امنیتی در مرورگر IE وجود دارد که مایکروسافت هنوز هیچ وصله ای برای آن ارایه نداده است). سیستم عامل ویندوز دارای اشکالات امنیتی بسیاری است که به راحتی هم کشف نمی شوند و هنگامی کشف می شوند که خسارات جبران ناپذیری در اثر حمله از طریق آن ضعف های امنیتی رخ دهد که امثال آنرا شاهد هستیم. در دنیای امنیت ضرب المثلی وجود دارد که امنیت با مخفی کاری حاصل نمی شود.

 

می توان ادعا کرد که تقریبا هیچ ویروسی برای گنو/لینوکس وجود ندارد و این درحالی است که سالیانه بیش از ۱۰۰۰ ویروس و کرم مختلف برای سیستم عامل ویندوز ایجاد می شود. این بخاطر عدم گسترده بودن گنو/لینوکس نیست (حدود ۷۰ درصد از سایت های وب در جهان بر روی سیستم عامل های خانواده یونیکس و گنو/لینوکس و سرویس دهنده وب آپاچی درحال اجرا هستند) بلکه بدلیل وجود حفره های امنیتی متعدد ویندوز و سیاست انحصار گرایی مایکروسافت است. یعنی چه؟ مایکروسافت طوری رفتار و سیاست گذاری کرده است که مشتریان خود را تنها به محصولات خودش عادت دهد. بسیاری از کاربران ویندوز از اینترنت اکسپلورر و آتلوک برای مرور وب و پست الکترونیک استفاده می کنند. من به عنوان یک ویروس نویس، می دانم که اگر ویروسی را برای کاربران ویندوز بنویسم، بر روی کامپیوترهای ۹۰ درصد آنها اثر خواهد کرد. چون اکثرا از IE و Outlook استفاده می کنند. ولی در گنو/لینوکس چطور؟ در گنو/لینوکس شما طیف وسیعی از انتخاب و عدم اجبار دارید. من از مرورگر موزیلا استفاده میکنم. دوستی دارم که Konqueror را ترجیح می دهد. دیگری از Opera استفاده می کند. من از Kmail استفاده می کنم. دوستم از Evolution، دیگری از Pine و بعدی از Mutt و برادرم هم از Mozilla Mail. من فقط می توانم برای یکی از اینها ویروس بنویسم چون روی بقیه کار نخواهد کرد و عملا میزان اثر آن انداک خواهد بود. ضمنا هیچیک از ویروس هایی که برای ویندوز نوشته شده اند، بر روی گنو/لینوکس کار نمی کنند.

 

● گنو/لینوکس : تعدد سکوهای اجرایی

 

گنو/لینوکس برخلاف ویندوز بر روی تعداد زیادی از سکوهای مختلف سخت افزاری اجرا می شود و شما حتی قادرید آنرا برای کار بر روی سکوی مورد نظرتان تغییر دهید. این قابلیت، گنو/لینوکس را برای بکارگیری در سخت افزارهای درونه ای (Embedded) بسیار مناسب می سازد. هسته ۲.۶ گنو/لینوکس این امکان را فراهم می سازد تا گنو/لینوکس را بر روی دستگاه های بسیار کوچک و یا ابر رایانه های بسیار بزرگ اجرا نمایید.

 

● گنو/لینوکس : گسترده ترین تنوع در کاربرد

 

گنو/لینوکس را می توانید برای انجام وظایف بسیار متعددی بکار بگیرید. از دستگاه چک کردن اتصالات شبکه، دیوار آتش، مسیریاب (Router) شبکه، سرویس دهنده های مختلف مانند وب، بانک اطلاعاتی، فایل، چاپ و…، میزهای کار (Desktop)، ایستگاه های کاری (Workstations) و… سیستم عامل گنو/لینوکس حتی این امکان را دارد که از آن بتوان به صورت یک سیستم زنده و پرتابل استفاده کرد. به این معنی که کل سیستم عامل از روی یک دیسک CD اجرا شود و شما آنرا با خودتان جابجا کنید و میزکار و تنظیماتتان را همراه خودتان منتقل کنید. علاوه بر این، این قابلیت برای رفع اشکال و نمایش آن نیز بسیار مفید است.

 

● گنو/لینوکس : تنوع در انتخاب

 

بدلیل آزاد بودن سیستم عامل گنو/لینوکس، هر گروه یا موسسه تجاری، یک نسخه خاص از آن که به توزیع یا پخش (Distribution) معروف هستند، منتشر ساخته است. این توزیع های مختلف همگی گنو/لینوکس هستند، ولی هریک معمولا برای یک یا چند امر خاص مانند سرویس دهنده، دیوار آتش، میزکار و… طراحی شده اند و هریک قابلیت ها و بهینه سازی ها خاص خودشان را به کاربران ارایه می کنند. کاربران در این میان آزادی انتخاب زیادی داشته و می توانند چیزی که کاملا نیازشان را برطرف می کند، انتخاب کنند. چیزی که در ویندوز نمی توان مفهومی برای آن پیدا کرد.

 

● گنو/لینوکس : سیستم عاملی حرفه ای

 

گنو/لینوکس یک سیستم عامل حرفه ای است. یعنی ممکن است یک کاربر کاملا غیر فنی برای مدیریت آن و انجام برخی از تنظیمات سخت افزاری دچار مشکل شود و نتواند به راحتی این کار را انجام دهد. البته برخی از توزیع های گنو/لینوکس این امور را بسیار راحت (و حتی راحت تر از ویندوز) کرده اند، ولی با این حال به طور کلی، گنو/لینوکس یک سیستم عامل حرفه ای است که در عین سادگی، از پیچیدگی های فنی زیادی برخوردار است. البته تمام کاربران لازم نیست این امور را بدانند. مثلا یک کارمند دفتری که اموری مانند تایپ و حسابداری را با کامپیوترش انجام می دهد، ممکن است از نظر فنی تفاوتی را احساس نکند، ولی گنو/لینوکس خوراکی ۴ ساله برای کاربران خوره فراهم می سازد! برخلاف ویندوز، نکات بی پایانی برای یادگیری در گنو/لینوکس وجود دارد. این سیستم عامل ۴ سال به راحتی شما را مشغول خواهد کرد و می توانید مطمین باشید پس از آن بازهم مطالب جدیدی برای یادگیری وجود خواهند داشت! پس خوره های کامپیوتری از آن لذت وافری خواهند برد و هرگز آنرا رها نخواهند کرد.

 

برخلاف ویندوز، در گنو/لینوکس راحت تر هستید تا بسیاری از کارهای پیکربندی و سیستمی را از خط فرمان بسیار قدرتمند و عالی آن انجام دهید. با اینکه برای بسیاری از امور مانند ویندوز ابزارهای گرافیکی طراحی شده است، یک کاربر حرفه ای واقعا از خط فرمان گنو/لینوکس لذت خواهد برد. خط فرمان ویندوز را اصلا می توان خط فرمان نامید؟

 

● گنو/لینوکس : بهشت برنامه نویسان!

 

گنو/لینوکس را بهشت برنامه نویسان نامیده اند. برخلاف ویندوز که اکثر ابزارهای برنامه نویسی روی آنرا باید جداگانه نصب و حتی خریداری نمایید، گنو/لینوکس به همراه تمامی ابزارهای برنامه نویسی مورد نیازتان و با هر زبانی که فکر کنید ارایه می شود. کافی است آنرا نصب کنید و کار برنامه نویسی تان را با ابزارهای دلخواهتان شروع کنید.

 

● گنو/لینوکس : یک جعبه ابزار کامل

 

گنو/لینوکس برای کاربران حرفه ای، یک جعبه ابزار کامل به شما می رود که در آن تمامی ابزارهای مورد نیاز مانند برنامه های اینترنتی، ابزارهای امنیتی مانند ابزارهای آزمایش شبکه، ابزارهای برنامه نویسی، هزاران صفحه کتاب و راهنما در آن پیدا خواهید کرد. ابزارهایی که در اختیارتان قرار دارد چنان متنوع هستند که می توانید ۹۰ درصد اطمینان داشته باشید که پس از نصب آن به چیز دیگری نیاز نخواهید داشت.

 

● گنو/لینوکس : یکی از زیباترین دستاوردهای بشری

 

گنو/لینوکس در سایه همکاری و تبادلات علمی هزاران نفر در سرتاسر جهان ایجاد شده و توسعه یافته است. این همکاری چنان گسترده و زیبا بوده و هست، که به سیستم عامل گنو/لینوکس لقب «یکی از زیباترین دستاوردهای همکاری جمعی بشر» داده شده است. فرهنگ حاکم در جامعه گنو/لینوکس و بازمتن، فرهنگ کمک، اشتراک اطلاعات و تلاش برای بهبود هرچه بیشتر محصولات و «انجام هرکاری که از دستت برمی آید» است. هرکس که می خواهد با این سیستم عامل کار کند، باید تمامی دیدگاه ها و عقاید قبلی خود را درباره نرم افزارها و سیستم عامل کنار گذاشته و با یک دیدگاه جدید و طرز فکر متحول شده وارد دنیای گنو/لینوکس شود، زیرا با فرهنگ حاکم متفاوتی روبرو خواهد بود. گنو/لینوکس نوید دهنده آزادی است.


 

نوشته شده در دوشنبه ۱۳٩٢/٥/٧ساعت ٢:۱٢ ‎ب.ظ توسط f.ranjbar نظرات ()

بازی Minesweeper یا همون مین روب (مین یاب) :

1-       دستکاری کردن رکوردهای ثبت شده در بازی :

برای این کار وارد رجیستری بشید و آدرس زیر رو دنبال کنید

HKEY_CURRENT_USER\Software\Microsoft\winmine

حالا اونجا یه عالمه کلید می بینید، کلیدهای Name1 و Name2 و Name3 رو با نام خودتون مقداردهی کنید و برای تغییر ثانیه رکورد هم کلیدهای Time1 و Time2 و Time3 رو باز کنید و روی دکمه رادیویی Decimal کلیک کنید بعد رکورد مورد نظرتون رو بر حسب ثانیه وارد کنید.

2-       رمز بازی یا همون کد تقلّب :

برای اینکار تمام برنامه ها رو Minimize کنید و یا بهتره که ببندید بعد بازی رو اجرا کنید و کلیدهای " xyzzy " رو بدون علامت تایپ کنید (فشار بدید) و بعد کلیدهای Shift + Enter رو همزمان فشار بدید، خوب حالا ماوس رو روی یکی از خونه ها ببرید و به گوشه بالا سمت چپ دسکتاپ توجّه کنید، اونجا یک پیکسل هست که اگه سفید باشه یعنی خونه مین نداره ولی اگه سیاه باشه یعنی خونه مین داره.

 

بازی Spider :

1-       دتسکاری کردن رکوردهای ثبت شده در بازی :

برای اینکار وارد رجیستری بشید و آدرس زیر رو دنبال کنید

HKEY_CURRENT_USER\Software\Microsoft\Spider

خوب اونجا کلید StreakWins_Easy رو پیدا کنید، واردش بشد، روی Decimal کلیک کنید و رکورد مورد نظرتون رو وارد کنید (توجّه کنید که رکورد این بازی، امتیاز منفی برای هر حرکت و 100 امتیاز مثبت برای هر بار مرتب کردن است).

بازی Solitaire :

1-       در این بازی رکوردها ثبت نمیشه.

2-       کد تقلّب بازی :

·          وقتی وارد بازی شدید سه کلید Alt + Shift + 2 رو همزمان نگه دارید تا برنده بازی بشد.

·          وقتی وارد بازی شدید سه کلید Alt + Ctrl + Shift رو همزمان نگه دارید، در این صورت اگه سه کارت رو بیرون بکشید  فقط یک کارت رو بیرون کشیدید.

 بازی Pinball :

1-       دستکاری کردن رکوردهای ثبت شده در بازی :

وارد رجیستری بشید و آدرس زیر رو دنبال کنید

HKEY_USERS\S-1-5-21-1060284298-1390067357-839522115-1003\Software\Microsoft\Plus!\Pinball\SpaceCadet

و کلید های 0.Name تا 4.Name رو نام خودتون و کلیدهای 0.Score تا 4.Score رو هم رکوردتون مقدار دهی کنید.

2-       کد تقلّب بازی :

·          بعد از اجرای بازی برای دریافت توپ اضافی عبارت " 1max " رو تایپ کنید.

·          بعد از اجرای بازی عبارت " gmax " رو تایپ کنید تا نیروی جاذبه بالا بره.

·          بعد از اجرای بازی عبارت " rmax " رو تایپ کنید تا امتیازتون بالا بره.

·          بعد از اجرای بازی عبارت " hidden test " رو تایپ کنید تا حالت تست بازی رو فعال کنید. بعد از فعال شدن این حالت اخطاری رو دریافت نمیکنید و میتونید با استفاده از ماوس توپ رو جابجا کنید.

·          بعد از اجرای بازی عبارت " bmax " رو در بازی تایپ کنید تا بازی رو با یک توپ جدید شروع کنید. بعد از فعال شدن این حالت اخطاری رو دریافت نمیکنید ، بعد از از دست دادن یک توپ ، توپ جدیدی دریافت میکنید.

 
نوشته شده در دوشنبه ۱۳٩٢/٤/۱٧ساعت ٤:٢٤ ‎ب.ظ توسط f.ranjbar نظرات ()

BIOS چیست؟

یکی از متداولترین موارد کاربرد حافظه های Flash ، استفاده از آنان د ر Basic Input/Output System)) است . BIOS این اطمینان را به عناصر سخت افزاری نظیر : تراشه ها ، هارد یسک ، پورت ها ، پردازنده و ... خواهد داد که بدرستی عملیات خود را در کنار یکدیگر انجام دهند. هر کامپیوتر ( شخصی ، دستی ) دارای یک ریزپردازنده بعنوان واحد پردازشگر مرکزی است . ریزپردازنده یک المان سخت افزاری است .بمنظور الزام پردازنده برای انجام یک عملیات خاص، می بایست مجموعه ای از دستورالعمل ها که نرم افزار نامیده می شوند نوشته شده و در اختیار پردازنده قرار گیرد. از دو نوع نرم افزار استفاده  می گردد : - سیستم عامل : سیستم عامل مجموعه ای از خدمات مورد نیاز برای اجرای یک برنامه را فراهم می نماید. ویندوز 98 ، 2000 و یا لینوکس نمونه هائی از سیستم های عامل می باشند. - برنامه های کاربردی : برنامه های کاربردی نرم افزارهایی هستند که بمنظور تامین خواسته های خاصی طراحی و در اختیار کاربران گذاشته می شوند. برنامه هائی نظیر : Word ، Excel و ... نمونه هائی از این نوع نرم افزارها می باشند. BIOS در حقیقت نوع سومی از نرم افزارها بوده که کامپیوتر بمنظور عملکرد صحیح خود به آن نیاز خواهد داشت. خدمات ارائه شده توسط BIOS نرم افزار BIOS دارای وظایف متعددی است . ولی بدون شک مهمترین وظیفه آن استقرار سیستم عامل در حافظه است . زمانیکه کامپیوتر روشن و ریزپردازنده سعی در اجرای اولین دستورالعمل های خود را داشته باشد ، می بایست دستورالعمل های اولیه از مکان دیگر در اختیار آن گذاشته شوند ( در حافظه اصلی کامپیوتر هنوز اطلاعاتی قرار نگرفته است ) دستورالعمل های مورد نظر را نمی توان از طریق سیستم عامل در اختیار پردازنده قرار داد چراکه هنوز سیستم عامل در حافظه مستقر نشده و همچنان بر روی هارد دیسک است . مشکل اینجاست که می بایست با استفاده از روشهائی به پردازنده اعلام گردد که سیستم عامل را به درون حافظه مستقر تا در ادامه زمینه استفاده از خدمات سیستم عامل فراهم گردد. BIOS دستورالعمل های لازم را در این خصوص ارائه خواهد کرد. برخی از خدمات متداول که BIOS ارائه می دهد ، بشرح زیر می باشد: - یک برنامه تست با نام POST بمنظور بررسی صحت عملکرد عناصر سخت افراری - فعال کردن تراشه های BIOS مربوط به سایر کارت های نصب شده در سیستم نظیر : کارت گرافیک و یا کنترل کننده SCSI - مدیریت مجموعه ای از تنظیمات در رابطه با هارد دیسک،Clock و ... BIOS ، یک نرم افزار خاص است که بعنوان اینترفیس ( میانجی ) بین عناصر اصلی سخت افزارهای نصب شده بر روی سیستم و سیستم عامل ایفای وظیفه می نماید. نرم افزار فوق اغلب در حافظه هائی از نوع Flash و بصورت یک تراشه بر روی برد اصلی نصب می گردد. در برخی حالات تراشه فوق یک نوع خاص از حافظه ROM خواهد بود. زمانیکه کامپیوتر روشن می گردد BIOS عملیات متفاوتی را انجام خواهد داد: - بررسی محتویات CMOS برای آگاهی از تنظیمات خاص انجام شده - لود کردن درایورهای استاندارد و Interrupt handlers - مقدار دهی اولیه ریجسترها و مدیریت Power - اجرای برنامه POST بمنظور اطمینان از صحت عملکرد عناصر سخت افزاری - تشخیص درایوی که سیستم می بایست از طریق آن راه اندازی (Booting) گردد. - مقدار دهی اولیه برنامه مربوط به استقرار سیستم عامل در حافظه (Bootstrap) اولین موردی را که BIOS بررسی خواهد کرد، اطلاعات ذخیره شده در یک نوع حافظه RAM با ظرفیت 64 بایت است . اطلاعات فوق بر روی تراشه ای با نام CMOS)Complementry metal oxid semiconductor) ذخیره می گردند. CMOS شامل اطلاعات جزئی در رابطه با سیستم بوده و درصورت بروز هر گونه تغییردر سیستم، اطلاعات فوق نیز تغییر خواهند کرد. BIOS از اطلاعات فوق بمنظور تغییر و جایگزینی مقادیر پیش فرض خود استفاده می نماید. Interrupt handlers نوع خاصی از نرم افزار بوده که بعنوان یک مترجم بین عناصر سخت افزاری و سیستم عامل ایفای وظیفه می نماید.مثلا" زمانیکه شما کلیدی را برروی صفحه کلید فعال می نمائید، سیگنال مربوطه، برای Interrupt handler صفحه کلید ارسال شده تا از این طریق به پردازنده اعلام گردد که کدامیک از کلیدهای صفحه کلید فعال شده اند. درایورها یک نوع خاص دیگر از نرم افزارها بوده که مجموعه عملیات مجاز بر روی یک دستگاه را تبین و راهکارهای ( توابع ) مربوطه را ارائه خواهند. اغلب دستگاه های سخت افزاری نظیر: صفحه کلید، موس ، هارد و فلاپی درایو دارای درایورهای اختصاصی خود می باشند. با توجه به اینکه BIOS بصورت دائم با سیگنال های ارسالی توسط عناصر سخت افزاری مواجه است ، معمولا" یک نسخه از آن در حافظه RAM تکثیر خواهد شد. راه اندازی ( بوتینگ، Booting) کامپیوتر پس از روشن کردن کامپیوتر، BIOS بلافاصله عملیات خود را آغاز خواهد کرد. در اغلب سیستم ها ، BIOS در زمان انجام عملیات مربوطه پیام هائی را نیز نمایش می دهد ( میزان حافظه، نوع هارد دیسک و ...) بمنظور آماده سازی کامپیوتر برای ارائه خدمات به کاربران، BIOS مجموعه ای از عملیات را انجام می دهد. پس از بررسی و آگاهی از تنظیمات موجود در CMOS و استقرار Interrupt handler در حافظه RAM ، کارت گرافیک بررسی می گردد. اغلب کارت های گرافیک ، دارای BIOS اختصاصی بوده که حافظه و پردازنده مربوط به کارت گرافیک را مقدار دهی اولیه می نماید. در صورتیکه BIOS اختصاصی برای کارت گرافیک وجود نداشته باشد از درایور استانداری که در ROM ذخیره شده است ، استفاده و درایو مربوطه فعال خواهد شد ( درایور استاندارد کارت گرافیک ) در ادامه BIOS نوع راه اندازی ( راه اندازی مجدد (Rebbot) و یا راه اندازی اولیه (Cold Boot ) را تشخیص خواهد داد .برای تشخیص موضوع فوق، از محتویات آدرس 0000:0472 حافظه استفاده می گردد. در صورتیکه در آدررس فوق مقدار 123h موجود باشد ، بمنزله "راه اندازی مجدد" بوده و برنامه BOIS بررسی صحت عملکرد حافظه را انجام نخواهد داد. در غیر اینصورت ( در صورت وجود هر مقدار دیگر در آدرس فوق ) یک "راه اندازی اولیه " تلقی می گردد. در این حالت بررسی صحت عملکرد و سالم بودن حافظه انجام خواهد شد. در ادامه پورت های سریال و USB برای اتصال صفحه کلید وموس بررسی خواهند شد. در مرحله بعد کارت های PCI نصب شده بر روی سیستم بررسی می گردند. در صورتیکه در هر یک از مراحل فوق BIOS با اشکالی برخورد نماید با نواختن چند Beep معنی دار، مورد خطاء را اعلام خواهد کرد. خطاهای اعلام شده اغلب به موارد سخت افزار سیستم مربوط می گردد. برنامه BIOS اطلاعاتی در رابطه با نوع پردازنده ، فلاپی درایو ، هارد دیسک ، حافظه تاریخ و شماره ( ورژن ) برنامه BIOS ، نوع صفحه نمایشگر را نمایش خواهد داد. در صورتیکه بر روی سیستم از آداپتورهای SCSI استفاده شده باشد ، BIOS درایور مربوطه آن رااز BIOS اختصاصی آداپتور فعال و BIOS اختصاصی اطلاعاتی را در رابطه با آداپتور SCSI نمایش خواهد داد. در ادامه برنامه BIOS نوع درایوی را که می بایست فرآیند انتقال سیستم عامل از آن آغاز گردد را تشخیص خواهد داد. برای نیل به هدف فوق از تنظیمات موجود در CMOS استفاده می گردد. اولویت درایو مربوطه برای بوت سیستم متغیر و به نوع سیستم بستگی دارد. اولویت فوق می تواند شامل مواردی نظیر : A,C,CD و یا C,A,CD و ... باشد.(A نشاندهنده فلاپی درایو C نشاندهنده هارددیسک و CD نشاندهنده درایو CD-ROM است ) در صورتیکه درایو مشخص شده شامل برنامه های سیستم عامل نباشد پیام خطائی نمایش داده خواهد شد. (Non System disk or disk error ) پیکربندی BIOS در بخش قبل اشاره گردید که BIOS در موارد ضروری از تنظیمات ذخیره شده در CMOS استفاده می نماید. برای تغییر دادن تنظیمات مربوطه می بایست برنامه پیکربندی CMOS فعال گردد. برای فعال کردن برنامه فوق می بایست در زمان راه اندازی سیستم کلیدهای خاصی را فعال تا زمینه استفاده از برنامه فوق فراهم گردد. در اغلب سیستم ها بمنظور فعال شدن برنامه پیکربندی کلید Esc یا Del یا F1 یا F2 یا Ctrl-Esc یا Ctrl-Alt-Esc را می بایست فعال کرد.( معمولا" در زمان راه اندازی سیستم نوع کلیدی که فشردن آن باعث فعال شدن برنامه پیکربندی می گردد، بصورت یک پیام بر روی صفحه نمایشگر نشان داده خواهد شد ) پس از فعال شدن برنامه پیکربندی با استفاده از مجموعه ای از گزینه های می توان اقدام به تغییر پارامترهای مورد نظر کرد. تنظیم تاریخ و زمان سیستم ، مشخص نمودن اولویت درایو بوت، تعریف یک رمز عبور برای سیستم ، پیکربندی درایوها ( هارد، فلاپی ، CD) و ... نمونه هائی از گزینه های موجود در این زمینه می باشند. در زمان تغییر هر یک از تنظیمات مربوطه در CMOS می بایست دقت لازم را بعمل آورد چراکه در صورتیکه عملیات فوق بدرستی انجام نگیرد اثرات منفی بر روی سیستم گذاشته و حتی در مواردی باعث اختلال در راه اندازی سیستم خواهد شد. BIOS از تکنولوژی CMOS بمنظور ذخیره کردن تنظیمات مربوطه استفاده می نماید . در این تکنولوژی یک باتری کوچک لیتیوم انرژی(برق) لازم برای نگهداری اطلاعات بمدت چندین سال را فراهم می نماید ارتقاء برنامه BIOS تغییر برنامه BIOS بندرت انجام می گیرد. ولی در مواردیکه سیستم قدیمی باشد، ارتقاء BIOS ضروری خواهد بود.با توجه به اینکه BIOS در نوع خاصی از حافظه ROM ذخیره می گردد، تغییر و ارتقاء آن مشابه سایر نرم افزارها نخواهد بود. بدین منظور به یک برنامه خاص نیاز است . برنامه های فوق از طریق تولید کنندگان کامپیوتر و یا BIOS عرضه می گردند. در زمان راه اندازی سیستم می توان تاریخ ، شماره و نام تولید کننده BIOS را مشاهده نمود.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 BOOT

بوت شدن را می توان به 4 مرحله تقسیم کرد:

 

1-            POST

2-            LOAD

3-            راه  اندازی سیستم عامل توسط خودش

4-            بارگزاری و اجرای یک برنامه کاربردی

 

 

مرحله اول: POST  . برنامه راه اندازی که در ROM BIOS  قرار دارد منابع سخت افزاری و نیازمندی های آن را تشخیص می دهد و منابع سیستمی مورد نیاز برای آن را تعیین می کند  .

وقتی شما سیستم خود را روشن می کنید ، CPU کارش رو با مقدار دهی اولیه خودش آغاز می کند و سپس برای اجرای دستور العمل ها به BIOS    مراجه می کند . پس از آن  BIOS  عملیات  POST  را انجام می دهد .

  • زمانیکه در ابتدا برق سیستم وصل می شود ساعت سیستم تولید پالس ساعت می کند .
  •  CPU خودش را مقدار دهی اولیه می کند یعنی مقادیر داخل خودش را تنظیم می کند.
  •  CPU به آدرس حافطه  FFFF0H مراجعه می کند می کند که همیشه محل ذخیره سازی اولین دستورالعمل برنامه راه انداز  BIOS است. این دستورالعمل  CPU را برای اجرای عملیات  POST  هدایت می کند .
  • POST  ابتدا برنامه عملیاتی  BIOS را وارسی و سپس CMOS را بررسی می کند و بعد از آن آزمایشی برای عدم خرابی باتری انجام می شود.
  • وقفه های سخت افزاری ناتوان می شوند این به این معناست که فشردن یک کلید از صفحه کلید هیچ چیزی را تغییر نمی دهد .
  • آزمایشهایی بر روی CPU انجام می شود و دوباره مقدار دهی اولیه می شود.
  • یک بررسی صورت می گیرد تا اگر راه اندازی سرد صورت گرفته است 16 بیت اولیه  RAM  نیز تست شود.
  • از دستگاه های سخت افزاری نصب شده بر روی کامپیوتر صورت برداری شده و با اطلاعات پیکر بندی که توسط  BIOS صورت گرفته مقایسه می شود.
  • کارت تصویر،حافظه ،صفحه کلید ، فلاپی درایوها ، درایوهای سخت ، پورت ها و سایر دستگاه های سخت افزاری تست و پیکر پندی می شود .  IRQها ، آدرس های ورودی و خروجی و کانال های  DMA  توسط  BIOS  مشخص می شوند .

پس از مراحل فوق  BIOS  جستجو را برای سیستم عامل آغاز می کند .

در خلال  POST  در صورتی که خطایی رخ دهد سیستم آن را با صدای بوق به کاربر اطلاع می دهد.

  • پس از تست کارت گرافیک BIOS با نوشتن و خواندن داده ،  RAM را آزمایش می کند. در این مرحله شمارش  RAM  بر روی صفحه نمایش نشان داده می شود.
  • پس از  RAM  صفحه کلید بررسی می شود در این مرحله اگر کاربر کلیدی را پایین نگه دارد خطایی رخ می دهد سپس ابزار های ذخیره سازی کنترل می شوند.
  • سخت افزاری که توسط BIOS  پیدا شده با اطلاعات  CMOS  ، جامپرها . DIP سوئیچ ها مقایسه می شود، و منابع مورد نیاز آنها به آنها تخصیص داده می شود.

منابع سیستمی به روش های گوناگونی به دستگاهها اختصاص داده می شود .جامپرها و  DIP سوئیچ ها می توانند برای در خواست یک منبع تنظیم شوند برای مثال ممکن است یک جامپر در صورت بسته بودن IRQ5  را انتخاب کند و در صورت باز بودن  IRQ7  را انتخاب کند. بعضی منابع ممکن است که از قبل توسط برنامه ای که فقط برای کنترل شرایط ویژه طراحی شده و در BIOS  قرار دارد تعیین شده اند.( HARD CODED)

 

 

 

 

 

 

پیکر بندی سیستم:

در BIOS SETUP

هر سیستم کامپیوتری باید دارای یک پیکربندی باشد. این پیکربندی در XT ها توسط جامپرها و در سیستم های AT توسط اطلاعات ذخیره شده در حافظه RAM موسوم به CMOS تعیین می شود. در سیستم های XT با جابجایی جامپرها، تعریف پیکربندی از درایو 5/3 به ؟ و یا از صفحه نمایش تکرنگ به رنگی و غیره قابل انجام می باشد. در حالی که در سیستم های AT برای عوض کردن پیکربندی آن باید اطلاعات و پارامترهای موجود در حافظۀ CMOS را تغییر دهیم.

 

1-12 اجرا کردن ست آپ

با اجرا کردن ست آپ در صفحه نمایش منوی اصلی شکل 1-12 ظاهر خواهد شد.

تذکر: ست آپ شکل 1-12 از نوع AMI بوده که برای وارد شدن به آن باید قبل از بوت شدن سیستم کلید DEL را بزنیم.

پارامترهای استاندارد STANDARD CMOS SETUP (CMOS)

در این منو، پارامترهای استاندارد و ثابت هر سیستم از قبیل هارد، فلاپی، تاریخ، ساعت، نوع کارت ویدئو و غیره تعریف می شود و پارامترهای تعریفی قابل تغییر نیز می باشد. در این ست آپ جهت حرکت بین منوها، باید از کلیدهای جهت استفاده نماییم. از کلیدهای PGUP و PGDOWN جهت تغییر پارامترها، و از کلید F2 و F3 جهت تغییر رنگ صفحه نمایش و از F15 جهت ذخیره تغییرات در Cmos استفاده می شود.

پارامترهای منوی استاندارد عبارت اند از:

تاریخ (date): چنانچه مایل باشیم می توانیم تقویم موجود در حافظه cmos استفاده می شود.

ساعت (time): با این منو می توانیم ساعت و دقیقه و ثانیه را مشاهده کنیم و فقط ساعت و دقیقه قابل عوض کردن می باشد.

فلاپی b و a: در این قسمت می توانیم درایوها را به شکل دلخواه انتخاب نماییم. هر کدام از درایط می توانند پنج انتخاب داشته باشند که عبارت اند از:

نصب نشده [3/5 (1/44 mb) 3/5(720 kb) 5/25(1/2 mb) 5/25(360 kb)(notinstally)

هارد دیسک d وc: دراین فیلد پارامترهای فیزیکی والکترونیکی استاندارد هاردها قابل انتخاب می باشد و می توانیم یکی از انواع را برای هاردهایمان انتخاب نماییم. یکی از تیپ ها، مربوط به استفاده کننده می باشد که در آن می توان پارامترهای هارد را خودمان انتخاب کنیم. در اکثر ست آپ ها، تیپ 47 مربوط به استفاده کننده بوده و تعیین پارامترهای آن بر عهده استفاده کننده می باشد.

صفحه نمایش اولیه (primary display) : به وسیله این فیلد نوع آداپتور گرافیک نصب شده بر روی سیستم قابل انتخاب می باشد.

صفحه کلید (keyboard) : این فیلد دو انتخاب دارد که عبارت اند از INSTALLED  و NOT  INSTALLED اگر پارامترها اول انتخاب شود، سیستم در حین بوت شدن، صفحه کلید را تست خواهد کرد ولی اگر پارامتر دوم انتخاب شده باشد، سیستم در حین بوت شدن صفحه کلید را تست نخواهد کرد.

حافظۀ اصلی و توسعه یافته (BASE MEMORY AND EXTENDED MEMORY)RAM.

این منو در سمت راست بالای صفحه نمایش ظاهر شده و مقدار آن توسط خود سیستم انتخاب و توسط استفاده کننده قابل تعویض نمی باشد.

شکل 2-12  محتویات صفحۀ استاندارد را نشان می دهد.

اگر مقدار حافظه فیزیکی موجود روی مادربورد با مقدار از قبل ذخیره شده در CMOS اختلاف داشته باشد، هنگام بوت شدن سیستم یک پیام خطا مبنی بر اجرای مجدد ست آپ روی صفحه نمایش ظاهر خواهد شد. برای برطرف شدن خطا، فقط کافی است که یکبار برنامه ست آپ را اجرا نماییم و سپس محتویات آنرا در CMOS RAM ذخیره کنیم و آنگاه از آن خارج شویم.

پارامترهای توسعه یافته (ADVANCED CMOS SETUP) SETUP

این منو جهت تغییر پارامترهای فرعی پیشرفته ست آپ مورد استفاده قرار می گیرد. این پارامترها عبارت اند از: تست حافظه بالای یک مگا بایت، سایه کردن RAM مربوط به سیستم و ویدتو در DRAM، چک کردن کمک پردازنده و ... . شکل 3-12 منوی ست آپ نمونه را نشان می دهد.

وظایف کلیدهای تابعی که در پائین صفحۀ این منو لیست شده اند عبارت اند از:

ESC. برای بازگشت به یک منوی قبل از استفاده می شود.

کلیدهای جهت: از کلیدهای جهت دار برای انتخاب پارامترهای فوق استفاده می شود.

کلیدهای PD و PU. برای تغییر حالت یا مقدار پارامترها به کار برده می شوند.

کلید F1: با فشردن کلید F1 یک راهنمای کمکی در اختیار شما قرار می گیرد.

کلیدهای F2/F3: می توان رنگ صفحه را تغییر داد.

کلید F6: اگر بخواهیم مقادیر پیش فرض خود بایاس را استفاده نماییم، کافی است که کلید F6 را بزنیم.

کلید F7: با فشردن کلید F7، مقادیر موجود در زمان روشن شدن سیستم در حافظه CMOS قرار می گیرد.

 

 

پارامترهای این منو عبارت اند از:

ABOVE IMB MEMORY TEST: با فعال کردن این منو (ENABLED)، کل حافظه RAM موجود بر روی مادربورد در زمان بوت شدن سیستم تست خواهد شد، ولی اگر غیرفعال باشد (DISABLED)، فقط حافظه زیر یک مگابایت تست خواهد شد.

HARD DISK TYPE 47 RAM AREA: هدف از این منو این است که آدرس حافظه RAM مورد استفاده برای ذخیره اطلاعات اضافی توسط بایاس سیستم برای تیپ 47 که مربوط به استفاده کننده است را مشخص نماییم که دو مقدار می تواند داشته باشد:

0.300 رزرو کردن محدوده آدرسی از پشته (آدرس 30H:0)

DOS 1KB. رزرو کردن آخرین یک کیلوبایت مربوط به حافظه اصلی DOS یعنی 640 کیلو بایت و کاهش آن به مقدار 1 کیلو بایت.

SYSTEM BOOTUP NUMLOCK. به وسیله این منو می توانیم وضعیت چراغ

NUMLOCK را در زمان روشن شدن سیستم مشخص می نماییم که دارای دو حالت خاموش (OFF) و روشن (ON) می باشد.

CACHE MEMORY. با وجود سرعت بالای حافظۀ RAM، در بسیاری مواقع، CPU برای جواب گرفتن از آن باید زمانی را بیکار باشد. برای از بین بردن این زمان تلف شده و افزایش بازدهی سیستم، یک حافظۀ استاتیکی واسط بین حافظه دینامیکی و CPU می باشد. اما وجود این حافظه علاوه بر روی مادربورد، در داخل خود CPU نیز می تواند باشد. با انتخاب این منو، می توانیم وجود حافظه CACHE در خارج از CPU و یا در هر دو مکان را (هم در روی مادربورد و هم داخل CPU) ست نماییم.

PASSWORD CHECKING OPTION. در این منو می توانیم، ورود به ست آپ سیستم و یا بوت شدن سیستم را منوط به دادن یک رمز نماییم که البته دادن رمز در یکی از منوهای اصلی ست آپ که بعداً آنرا بررسی می کنیم امکان پذیر می باشد. در این منو فقط فعال یا غیرفعال بودن آن برای یکی از دو حالت قابل انتخاب می باشد.

VIDEO ROM SHADOW. با توجه به بالاتر بودن سرعت RAM نسبت به ROM، قرار دادن محتویات ROM در داخل RAM، به بالا بردن سرعت سیستم کمک زیادی خواهد نمود. به این عمل (کپی کردن محتویات ROM ویدئو و یا  ROM سیستم در RAM در زمان بوت شدن سیستم)، سایه کردن ROM گفته می شود. با این منو می توانیم این عمل را فعال یا غیرفعال نماییم. در ست آپ این سیستم، کل محدودۀ مربوط به ROM ویدئو 32 کیلو بایت می باشد که در آدرس های C000 و C400 هر کدام به مقدار 16 کیلوبایت قرار دارد. شایان گفتن است که با فعال کردن این منو سرعت سیستم به میزان چشم گیری در انتقال اطلاعات بالا خواهد رفت.

SYSTEM ROM SHADOW F000, 64K: با این انتخاب می توانیم سایه کردن حافظه ROMBIOS سیستم را فعال و یا غیرفعال نماییم که مقدار آن در این ست آپ همانطور که از شکل مشخص است KB 64 می باشد.

پارامترهای پیشرفتۀ تراشۀ اصلی سیستم (Advanced clipset setup)

برای برنامه ریزی تراشه اصلی روی مادربورد، می توانیم از این منو کمک بگیریم. این منو را در دست آپ هایی خواهید یافت که مادربورد دارای تراشه های پیشرفتۀ قابل برنامه ای برای کنترل حافظهRAM ، حافظه CACHE و کنترل I/O ها باشد. باوارد شدن به این منو، پارامترهای شکل 4-12 در اختیار شما خواهد بود. لازم به یادآوری است که در هر مرحله با فشار کلید F1 یک راهنمای کمکی در مورد آن قسمت از منو در اختیار شما قرار خواهد گرفت.

AUTO-CONFIGURATION. این فیلد می تواند شش فیلد بعدی خود را تحت کنترل داشته باشد. اگر این فیلد ENABLE باشد. آنگاه شش فیلد بعدی توسط خود بایاس با توجه به نوع مادربورد، تعیین خواهد شد. ولی اگر این فیلد فعال باشد (DISABLE)، آنگاه شش فیلد بعدی توسط استفاده کننده قابل انتخاب و تغییر می باشد. که در زیر این منوها را شرح خواهیم داد.

DMA ADREESS/DATA HOLD TIME. در طی اجرای سیکل اصلی DMA، آدرس و اطلاعات از طریق باس X-BUS و S-BUS نگهداشته شده، تا در اختیار حافظه RAM و CACHE قرار گیرد. زمان نگهداری این اطلاعات، توسط این منو قابل انتخاب می باشد اگر سرعت پردازنده MHZ33 باشد باید مقدار T2-1 و در غیر این صورت T3-2 انتخاب شود.

ATBUS CLOCK SELECTION. این پالس یک خروجی برای اسلات های I/O CHANNEL می باشد. این فیلد جهت تعیین پالس ساعت اصلی برای باس به کار برده می شود و توسط استفاده کننده نباید انتخاب شود، بلکه انتخاب آن بستگی مستقیم به پالس اصلی پردازنده دارد که حالت های مختلف آن عبارت اند از:

  • CPUCLIK/8
  • CPUCLIK/2 (اگر فرکانس سیستم 16 یا MHz 20 باشد.).
  • CPUCLIK/6 (اگر فرکانس سیستم MHz 50 باشد.)
  • CPUCLIK/5
  • CPUCLIK/4 (اگر فرکانس سیستم MHz 33 باشد.)
  • CPUCLIK/3(اگر فرکانس سیستم MHz 25 باشد.)

I/O RECAVERY TIME DELAY. برای کار کردن کارت های مختلف که در اسلات های سیستم قرار می گیرند، باید این فیلد تنظیم باشد. بسیاری از کارت ها با سرعت های پائین کار می کنند. برای درست کارکردن کارت های با سرعت پایین بر روی مادربوردهای با سرعت بالا باید از این منو، سرعت پایین را انتخاب نماییم.

CACHE READ HIT BRUST. با وجود بالا بودن سرعت دستیابی در حافظه های استاتیکی در بسیاری از مادربوردها که سرعت بالایی دارند، CPU برای دستیابی به اطلاعات باید منتظر جواب دادن حافظه های استاتیکی باشد، بدین معنی که در بسیاری از مراحل اجرای یک برنامه، CPU باید بیکار باشد. میزان منتظر بودن CPU به سرعت آن و سرعت دستیابی حافظۀ استاتیکی بستگی دارد. انتخاب هایی که در این فیلد وجود دارند عبارت اند از:

3-2-2-2                         3-1-1-1                         2-1-1-1

این فیلد تعداد سیکل هایی که باید CPU در هنگام خواندن اطلاعات از SRAM منتظر بماند را مشخص می کند.

CACHE WRITE HIT WAIT STATE. این منو تقریباً با منوی قبلی یکی می باشد و مدت زمانی که CPU در هنگام نوشتن اطلاعات باید منتظر باشد را برای SRAM مشخص می نماید. لازم است که قبل از تغییر این منو به سرعت CPU و SRAM توجه شود. حالت های مختلف این منو عبارت اند از:

OWS                   1WS           2WS

تذکر: اگر حافظه RAM دارای سرعت کم باشد و شما در این منو صفر را انتخاب نمایید و CPU نیز سرعت بالایی داشته باشد آنگاه ممکن است که سیستم قفل نماید. بنابراین تعیین مقدار این فیلد با نوع حافظۀ RAM از نظر سرعت و CPU رابطه مستقیم دارد.

MEMORY REMAPPING. این منو برای فعال یا غیر فعال کردن سیستم در مپ کردن KB 384 از حافظه در بالای 1 مگا بایت به کار برده می شود. باید توجه داشت که نباید زمانی که سیستم یک مگا بایت حافظه دارد، این منو فعال باشد. اگر سایه کردن ROM در DRAM فعال باشد، KB 256 برای این کار باقی می ماند.

MEMORY ABOVE 16 MB CACHABLE. این منو، برای استفاده از 16MB حافظه RAM در SRAM به کار برده می شود. در حالت نرمال این منو می تواند YESست شود.

تذکر: فعال بودن این پارمتر زمانی تأثیر دارد که بر روی سیستم بیشتر از MB16 حافظه RAM باشد.

F0000-FFFFF, C4000-C7FFF, C000-C3FFF CACHABLE. اگر ROM مربوط به VIDEO و سیستم سایه شده باشند، می توانیم برای بالا رفتن سرعت (استفاده از SRAM توسط ROM  ها) این منو را فعال نماییم.

NON-CACHABLE BLOCH/ BLOCK2 ENABLE. اگر این منو در حالت غیرفعال باشد، آنگاه منوی بعد در دسترس نخواهد بود. بنابراین اگر بخواهیم منوی بعدی در دسترس باشد و بتوانیم از آن استفاده نماییم باید این منو در حالت فعال قرار گیرد.

NON-CACHABLE BLOCH/ BLOCK2 SIZE. برای استفاده بعضی از کارت های I/O که به حافظه نیاز دارند باید مقداری از فضای حافظه برای آنها رزرو شود. اندازه بلوک یک و دو می تواند از KB 4 تا MB 16 حافظه را برای این کار رزرو نماید. آدرس بلوک یک در اندازه آن بلوک ضرب شده و آدرس فیزیکی آن به دست می آید. حالت هایی که برای بلوک یک وجود دارد عبارت اند از:

4، 8، 16، 128، 256، 512، کیلو بایت و یک مگا بایت.

حالت های موجود برای بلوک 2 عبارت اند از:

64، 128، 256، 512، (کیلوبایت) و 1، 2، 4، 8، 16 (مگابایت)

LOCAL BUS READY DELAY. در حالت عادی ، برای بالا بدرن بازدهی سیستم، باید این منو را غیر فعال نماییم (DISABLE). اگر کارتی داریم که از باس VESA استفاده می نماید، باید این منو در حالت (ENABLE) باشد.

عوض کردن کلمه رمز (CHANGE PASSWORD SETUP)

برای عوض کردن کلمه عبور، باید این منو را از صفحه اصلی انتخاب نماییم. لازم به گفتن است که باید حالت رمز برای سیستم و یا ست آپ فعال باشد. هنگام انتخاب این منو دو حالت می تواند اتفاق بیافتد:

1)    قبلاً رمزی مشخص نشده باشد. در این صورت کادر زیر برای گرفتن یک رمز ظاهر می شود:

 

 

 ENTAR NEW PASSWORD

با وارد نمودن رمز دلخواه و زدن کلید اینتر، مجدداً رمز را از شما خواهد پرسید که باید مجدداً آن را وارد نمایید. با زدن کلید اینتر در دفعۀ دوم، رمز فوق توسط سیستم پذیرفته شده که باید در حافظه CMOS ذخیره شود.

2)    اگر از قبل در حافظه CMOS، رمزی باشد ابتدا از شما رمز قبلی را می پرسد:

ENTAR CURRENT PASSWORD         :

با دادن جواب درست آنگاه رمز جدید را از شما خواهد خواست.

تذکر: اگر بعد از تعیین رمز، کلمه رمز فراموش شود تنها راه برای از بین بردن آن خالی کردن محتویات حافظه CMOS می باشد. که این کار را بعداً توضیح خواهیم داد.

پیدا نمودن اتومات پارامترهای هارد (AUTO DETECT HARD DISK)

با انتخاب این منو می توانیم پارامترهای اصلی هارد (سیلندر، هد، سکتور، اندازه و...) را بدون داشتن دفترچۀ راهنما به دست آوریم.

نوشتن در CMOS و خروج از (WRITE TO CMOS AND EXIT) SETUP

با انتخاب این منو از شما در مورد ذخیره کردن تغییرات داده شده در CMOS و خروج از برنامه ست آپ سؤال خواهد شد. برای ذخیره شدن تغییرات داده شده در ست آپ باید به عنوان آن جواب YES داده شود.

خروج از SETUP بدون ذخیره در CMOS (DO NOT WRITE TO CMOS AND EXIT)

با انتخاب این منو، بدون ذخیره تغییرات داده شده در CMOS از برنامه ست آپ خارج خواهد شد. برای انجام این کار باید به آن جواب YES داده شود.

تذکر 1: ست آپ هایی که در اینجا بررسی شد به عنوان نمونه بود و ممکن است با سیستم شما اختلافاتی داشته باشد ولی سعی شده که اهم پارامترها را توضیح دهیم گرچه در فصول بخش دوم به کرات پارامترهای مختلف ست آپ را بررسی و توضیح خواهیم داد.

تذکر 2: با آمدن بورد اصلی از نوع PCI به بازار، ست آپ های جدید با پارامترهای جدید نیز به همراه آنها آمده است که در آخرین فصل این کتاب با بررسی ست آپ یک مادربورد پنتیوم PCI آنها را توضیح خواهیم داد.

 

 

 

 

محدوده فضای اطلاعات و پارامترهای بایاس 

هر کدام از المان های سخت افزاری دارای پارامترها و اطلاعاتی هستند که بایاس باید از آنها خبر داشته باشد، به عنوان مثال صفحه کلید دارای یک بافر حافظۀ RAM بوده که باید ابتدا، انتها و اندازۀ آن در حافظۀ دینامیکی برای بایاس مشخص باشد. برای این منظور از آدرس 0040H:0000H به مقدار 256 بایت به عنوان محدودۀ متغیرها و پارامترهای بایاس بوده که هیچ برنامۀ کاربردی قادر به نوشتن بر روی آن نمی باشد. در اینجا سعی خواهیم کرد تعدادی از این پارامترها را برای علاقه مندان به برنامه نویسی جهت به دست آوردن پارامترهای سخت افزاری سیستم ها، توضیح دهیم. برای هر کدام از پارامترهای فوق چهار مطلب را (آدرس آفست با توجه به ثابت بودن سگمنت، عملکرد، تعداد بایت اشغالی، وقفه ای که توسط آن پارامتر یا محدوده قابل دستیابی می باشد) را توضیح خواهیم داد.

1. آفست: OOH        تعداد بایت: 64 بایت    وقفه قابل دستیابی به آن: 14H

عملکرد: آدرس پورت سریال را در خود دارد.

در هنگام بوت شدن سیستم، توسط برنامۀ POST تعداد پورت های سریال نصب شده بر روی سیستم مشخص شده و آدرس آن ها در این 64 بایت قرار می گیرد. به ازای هر پورت RS232 دو کلمه یا چهار بایت اشغال شده است. به عنوان مثال برای پورت سریال شمارۀ یک آدرس 2F8H ذخیره می شود. آدرس هایی که مقدار آن صفر باشد فاقد پورت تعریفی می باشد.

2. آفست: 08H                      تعداد بایت: 64 بایت    وقفه قابل دستیابی به آن: 17H

عملکرد: آدرس پورت موازی را در خود دارد.

در هنگام بوت شدن سیستم، توسط برنامۀ POST تعداد پورت های موازی نصب شده بر روی سیستم مشخص شده و آدرس آنها در این 64 بایت قرار می گیرد. به ازای هر پورت موازی 4 بایت جا اشغال شده است. به عنوان مثال برای پورت موازی LPT یا PRN آدرس 378H ذخیره می شود.

3. آفست: 10H        اعداد بایت: 2 بایت      وقفه قابل دستیابی به آن: 11H

عملکرد: پیکربندی سیستم

این کلمه، پیکربندی سیستم بعد از بوت شدن را در خود دارد، بعضی از بیت های آن در تمام سیستم ها استاندارد بوده ولی در بعضی دیگر ممکن است متفاوت باشد. این کلمه را برای سیستم این تی در زیر توضیح می دهیم:

بیت 0=1         حداقل یک دیسک درایو بر روی سیستم نصب می باشد.

بیت 1=1         کمک پردازنده بر روی سیستم موجود می باشد.

بیت 2 و 3        غیر استفاده و رزرو

بیت 4 و 5        00= نوع کارت گرافیکEGA/VGA         10= رنگی25×40     10=رنگی25×80

11= تکرنگ 25×80

بیت 6 و 7        00=1 دیسک درایو  01=2 دیسک درایو  10=3 دیسک درایو  11=4 دیسک درایو

بیت 8= رزرو

بیت 9 و 10 و 11       = تعداد پورت های سریال نصب شده بر روی سیستم.

بیت 12 و 13= رزرو

بیت 14 و 15= تعداد پورت های موازی نصب شده بر روی سیستم.

4. آفست: 13H                      تعداد بایت=2 بایت      وقفه قابل دستیابی به آن: 12H

عملکرد: اندازۀ حافظه RAM

در این حافظه مقدار حافظه دینامیکی نصب شده بر روی سیستم که توسط برنامۀ POST BIOS کشف شده قرار می گیرد.

5. آفست: 17H                      تعداد بایت= 1 بایت     وقفه قابل دستیابی به آن: 16H

عملکرد: بایت خواندن وضعیت کلیدهای خاص صفحه کلید.

به وسیلۀ تابع شمارۀ 02H وقفه 16H این بایت قابل خواندن می باشد. چهار بیت با وزن بیشتر این بایت توسط استفاده کننده قادر به عوض کدرن می باشد ولی چهار بیت با وزن کمتر را نباید تغییر داد.

بیت صفر=1     کلید شیفت سمت راست فشرده شده.

بیت یک=1      کلید شیفت سمت چپ فشرده شده.

بیت دو=1        کلید CTRL فشرده شده.

بیت سه=1        کلید ALT فشرده شده.

بیت چهار=1    کلید SCROLLLOCK فعال است.

بیت پنج=1       کلید NUMLOCK فعال است.

بیت شش=1     کلید CAPSLOCK فعال است.

بیت هفت=1    کلید INSERT فعال است.

6. آفست: 1AH                     تعداد بایت: 2 بایت       وقفه قابل دستیابی به آن: 16H

عملکرد: این کلمه به آفست آدرس کاراکتر بعدی که باید از بافر صفحه کلید خوانده شود اشاره می نماید. در واقع این کلمه به عنوان اشاره گر به ابتدای بافر خالی صفحه کلید اشاره می نماید.

7. آفست: 1CH         تعداد بایت: 2 بایت       وقفه قابل دستیابی به آن: 16H

عملکرد: این کلمه به آخرین بایت موجود در بافر صفحه کلید اشاره می نماید. (آفست آدرس آخرین بایت موجود در صفحه کلید.)

8. آفست: 1EH                      تعداد بایت: 32 بایت    وقفه قابل دستیابی به آن: 16H

عملکرد: بافر صفحه کلید. این 32 بایت به عنوان بافر صفحه کلید جهت گذاشتن کدهای اسکن و اسکی در ان استفاده می شود. هر کلید زده شده دارای یک کد اسکن و یک کد اسکی در این بافر می باشد. این 32 بایت به صورت دایره ای در نظر گرفته می شود. به طوری که ابتدا و انتها ندارد بلکه دو اشاره گر، آخرین بایت گذاشته شده در بافر (آفست ICH) و آخرین بایت خوانده شده از بافر را (آفست 1AH) در خود دارند. برابر بودن این دو اشاره گر به معنی خالی بودن بافر می باشد. برای خواندن از این بافر می توان از وقفه 16H با توابع مختلف آن کمک گرفت.

9. آفست: 3FH                      تعداد بایت: یک بایت   وقفه قابل دستیابی به آن: 13H

عملکرد: حالت موتورهای دیسک درایو. چهار بیت با وزن کمتر این بایت حالت روشن بودن یا خاموش بودن چهار عدد دیسک درایو بر روی سیستم را نشان می دهند. یک بودن هر بیت نشاندهندۀ روشن بودن موتور آن درایو می باشد. بیت 7 نیز معمولاً در زمان نوشتن و یا فرمت کردن یک خواهد شد. اما در زمان خواندن یا جستجو کردن این بیت صفر خواهد بود.

10- آفست: 41H      تعداد بایت: یک بایت   وقفه قابل دستیابی به آن: 13H

عملکرد: حالت خطای دیسک. این بابت شامل حالت دیسک در آخرین دستیابی می باشد. اگر این بایت صفر باشد آنگاه عمل تعریف شده برای درایو در حالت معمولی انجام شده است. مقدار دیگر این بایت نشانۀ یک کد خطا خواهد بود که توسط کنترلر دیسک تولید می شود.

11. آفست: 42H       تعداد بایت: 7 بایت       وقفه قابل دستیابی به آن: 13H

عملکرد: این 7 بایت حالت کنترلر دیسک را گزارش می نماید. همچنین حالت کنترلر هارد را نیز نشان می دهد.

بیت 0تا 4: 00H= هیچگونه خطایی رخ نداده است.       01H: تابع ناشناخته می باشد.

02H: آدرس علامت شده پیدا نشد.     03H: خطای محافظت در مقابل نوشتن

04H: سکتور پیدا نشد.                                    05H: درایو پیدا نشد.

08H: خطای سرریز DMA               09H: خطای سرریز سگمنت DMA

0CH: فرمت ناشناخته است.                10H: خطای CRC در حین خواندن

بیت 5: خطای کنترلر    بیت 6: خطای جستجو     بیت 7: درایو آماده نیست.

12. آفست: 49H       تعداد بایت: یک بایت               وقفه قابل دستیابی به آن: 10H

عملکرد: مد جاری ویدئو. این بایت مد جاری ویدئو که توسط بایاس گزارش شده است را در خود دارد. هنگام استفاده از تابع 0H در وقفه 10H این بایت تغییر می نماید.

13- آفست: 4ah        تعداد بایت: دو بایت یا یک کلمه                      وقفه قابل دستیابی به آن: 10h

عملکرد: تعداد ستون های صفحۀ نمایش در مدهای کارکرد صفحه نمایش در خود دارد.

14. 4CH       اندازه: یک کلمه                      وقفه: 10H

عملکرد: اندازۀ صفحۀ نمایش. تعداد بایت های لازم برای یک صفحۀ تصویر کامل را در مد ویدئوی جاری در خود دارند. به عنوان مثال در مد متن 25×80 به 4000 بایت نیاز داریم.

15. 4EH       اندازه: یک کلمه                      وقفه: 10H

عملکرد: آدرس آفست شروع صفحه جاری را نشان می دهد و مقدار آن به آدرس شروع حافظۀ دینامیکی ویدئو بستگی دارد.

16. 62H       اندازه: یک بایت                       وقفه: 10H

عملکرد: شمارۀ صفحۀ جاری را نشان می دهد.

17. 63H       اندازه: یک کلمه                      وقفه: 10H

عملکرد: آدرس پورت کنترلر ویدئو. این کلمه شامل آدرس پورت کارت گرافیک بوده و اگر چند کارت به طور همزمان نصب باشد، آنگاه آدرس پورت کنترلر ویدئو کارت فعال در آن خواهد بود. این آدرس برای کارت تکرنگ 384H و CGA و EGA و VGA آدرس 304H می باشد.

18. 65H       اندازه: یک بایت                       وقفه: 10H

عملکرد: محتویات رجیستر انتخاب کنندۀ مد. این رجیستر مد کارت گرافیک را تعیین می نماید.

19. 66H       اندازه: یک بایت                       وقفه: 10H

عملکرد: محتویات رجیستر ظرف رنگ. این بایت ظرف رنگ فعال را از بین 4 ظرف رنگ در مد 200×320 رنگی CGA انتخاب می کند.

20. 72H       اندازه: یک کلمه                      وقفه: POST

عملکرد: در طی برنامۀ POST، یک فرمان رست جهت کنترلر صفحه کلید فرستاده می شود. زمان انجام یک رست گرم (WARM) یا سرد (COLD) این عمل انجام می شود. بعد از روشن شدن سیستم در این کلمه مقدار 1234H قرار می گیرد. حال اگر یکبار دیگر رست گرم انجام شود و در این محل مقدار فوق باشد آنگاه حافظه تست نخواهد شد.

21. 74H       اندازه: یک بایت                       وقفه: 13H

عملکرد: این بایت، حالت عملکرد آخرین عمل هارد دیسک را گزارش می نماید.

01H= تابع تعریف شده در دسترس نیست یا درایو تعریف شده در دسترس نیست.

02H= آدرس علامت زده شده پیدا نشد.         04H= سکتور پیدا نشد.

05H= خطا در رست شدن کنترلر                    07H= خطا در هنگام برنامه ریزی کنترلر

09H= خطا در انتقال DNA                           0AH= سکتور خراب است.    0BH= ترک خراب است.

0DH= تعداد سکتورهای تعریف شده در ترک دست نیست.   0EH= آدرس مشخص شده پیدا نشد.

0FH= خطای سر ریز DMA                         10H= خطای خواندن

11H= خطای خواندن ECC که اصلاح شده است.                20H= ناقص بودن کنترلر

40H= خطای دستیابی                                     80H= خطای زمان خروج درایو (time out)

AAH= درایو آماده نیست.                              CCH= خطای نوشتن.

22. 75H       اندازه: یک بایت                       وقفه: 13H

عملکرد: (فقط در AT): تعداد هارد دیسک های وصل شده به سیستم را در خود ندارد.

23. 76H       اندازه: یک بایت                       وقفه: 13H

عملکرد: (فقط در AT): بایت کنترل مربوط به هارد درایو.

24. 77H       اندازه: یک بایت                       وقفه: 17H

عملکرد: (فقط در AT): این بایت آدرس پورت هارددرایو را در خود دارد.

25. 78H، 7CH                   اندازه: هر کدام 4 بایت                        وقفه: 14H، 16H

عملکرد: هر بایت در هر کدام از این چهار بایت مربوط به زمان استراحت آن پورت می باشد. 78H مربوط به چهار پورت موازی و 7CH مربوط به پورت های سریال می باشد. اگر زمان استراحت یا جواب دادن بیشتر از این زمان شود آنگاه یک خطا رخ خواهد داد. (time out error)

26. 97H       اندازه: یک بایت                       وقفه: 16H

عملکرد: حالت LED های روی صفحه کلید. این بایت حالت فعال یا غیر فعال بودن سه چراغ LED مربوط به سه کلید (Scrollock, Capslock, Numlock) را گزارش می دهد.

بیت صفر: 1= روشن بودن Scrollock                       بیت یک: 1= روشن بودن Numlock

بیت دو: 1= روشن بودن Capslock              بیت 3 تا 7: توسط بایاس متفاوت به شکل متفاوت بکار برده می شود.

27. A1H      اندازه: 95 بایت                       

عملکرد: روزرو برای بایاس های مختلف و برنامه های مختلف.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

آشنایی با خطای سخت افزاری سیستم از طریق بوق آن

همانطور که میدانید یکی از اصلی ترین عملیات کامپیوتر در هنگام روشن شدن عملیات POST یا Power On Self Test میباشد. که تمامی نرم افزارها و قطعات سخت افزاری لازم برای بوت سیستم را تست کرده و آماده به کار میکند و در واقع کامپیوتر شما بعد از فشردن کلید Pwoer توسط شما، در ابتدا تمامی فرمانها را از بایوس کامپیوتر دریافت می کند. از اینرو بایوس وظیفه دارد که مشکلات سخت افزاری را به شما گوشزد کند. همه بایوس ها در هنگام درست بوت شدن سیستم یک بوق کوتاه در شروع کارد میزنند که این بوق به معنی درست و کامل کار کردن تمامی نرمافزارها و سخت افزارهای اصلی سیستم است، اما گاهی نیز اتفاق می افتد که یک یا چندی از برنامه ها یا قطعات معیوب شده یا به عللی از انجام وظیفه باز می مانند، اینجاست که بایوس با تنها راه ارتباطی مستقیم با کاربر ( بوق ) شما را آگاه می سازد. اما تا وقتی که از مفهوم بوقهای بایوس اطلاع نداشته باشید تشخیص اینکه کدام یک از قطعات وظیفه خود را به خوبی انجام نمیدهد، تقریبا غیر ممکن است. ورفع اشکال را با سختی و مشقت بسیار همراه میکند. در ادامه بوقهای اصلی دو شرکت بزرگ تولید کننده تراشه بایوس (AWARD و AMIBIOS) را شرح داده ایم.


کدهای بوقی بایوس AWARD :

بایوس آوارد عمدتا به پیامهای خطا برای آگاه کردن کاربران از وجود مسئله اتکا دارد، اما چند کد

بوقی مشهور وجود دارد که این تراشه بایوس تولید میکند:

تعداد بوقها در عملیات Post مفهوم بوق

نا محدود (تکرار شوند) خطای حافظه سیستم

یک بوق بلند پس از دو بوق کوتاه خطای کارت گرافیک

یک بوق باند پس از سه بوق کوتاه خطای گرافیک یا حفظه گرافیک

بوقهای با ارتفاع بالای نا محدود (تکرار شونده) خطای داغ شدن پردازنده

بوقهای با ارتفاع بالا ،با ارتفاع پایین ( تکرار شونده) خطای پرازنده

 

کدهای بوقی بایوس AMIBIOS :

بایوس AMIBIOS محصول شرکت American Megatrends یکی از بایوسهای متداول

 است و آخرین نگارش تعدادی کد بوقی دارد که اشکالات زمان بوت شدن را به کاربران می گوید:

تعدا بو قها در زمان راه اندازی (پیش از POST) مفهوم بوقها

1 دیسکت را در دیسکران A: قرار دهید

2 فایل AMIBOOT.ROM بر روی دیسکت بوت شدنی نیست

3 خطای حافظه سیستمی

4 عملیات روز آمد سازی بایوس موفقیت آمیز بوده است

5 خطای خواندن دیسک

6 خرابی فرمان صفحه کلید

7 حافظه فلش بایوس تشخیص داده نشده است

8 خرابی کنترل کننده دیسکت ران

9 خطای مجموع بررسی (checksum) بایوس

10 خطای پاک کردن حافظه فلش

11 خطای برنامه سازی حافظه فلش

12 اندازه فایل AMIBOOT.ROM درست نیست ( یا حضور ویروس)

13 نا همسانی تصویر BIOS ( فایل ROM دقیقا همان نسخه درون بایوس نیست)


تعداد بوقها در زمان POST

1 خطای Timer احیای حافظه سیستم

2 خطای پریتی حافظه سیستم

3 خطای آزمایش خواندن / نوشتن حافظه سیستم

4 زمان دار تخته مدار مادر کار نمیکند

5 خطای پردازنده

6 کامپیوتر نمی تواند به حافظه حالت حفاظت شده برود

7 خطای استثنای عمومی (مربوط به پردازنده)

8 خطای حافظه نمایش ( مربوط به کارت ویدئویی)

9 خطای مجموع بررسی AMIBIOS ROM

10 خطای خواندن / نوشتن رجیستر CMOS

11 اشکال آزمایش حافظه نهانگاهی (cache)


نکته : اگر موقع عملیات POST یک ، دو یا سه بوق بشنوید، تعویض کارتهای RAM را در نظر بگیرید یا دست کم آنها را بررسی کنید تا اطمینان یابید که درست نصب شده اند. اگر در عملیات POST هشت بوق بشنوید اطمینان یابید که کارت ویدئویی درست نصب شده است، ممکن است لازم باشد که آن را عوض کنید. اگر موقع عملیات POST تعداد بوقها با آنچه گفته شد متفاوت بود ( چهار تا هفت یا 9 تا یازده بوق)، ممکن است یک مطئله جدی در تخته مدار مادر یا قطعات دیگر وجود داشته باشد، کامپیوتر را به یک تعمیگاه تخصصی ببرید.

 

 

بایاس دارای پارامتر GREEN (محافظ المانهای بیکار) می باشد:

  • دارای حالت PLAG AND PLAY, DARK GREEN  می باشد.
  • پیکربندی خودکار برای کارت های PCI.
  • پالس توقف CPU، پالس صفر واقعی برای پردازنده.
  • ذخیرۀ توان ابزارهای I/O (ورودی/ خروجی) در زمان بیکاری آن.

 

 

ROM  پایدار (FLASH ROM)

 

از نظر فنی ROM پایدار که EEPROM نامیده می شود و به این معنی است که شما می توانید برنامه موجود درتراشه را بر روی کامپیوتر خود و از طریق نرم افزار تغییر دهید. برنامه تغییر یافته حتی در زمانیکه برای مدتی طولانی کامپیوتر خود را خاموش می کنید حفظ خواهد شد .EEPROM   به کاربر اجازه می دهد که بدون این که حافظه ROM  خود را عوض کند سیستم را ارتقا دهد.

این نوع ROM ها قابلیت این را دارند که از طریق اینترنت UPGRADE  شوند یعنی اینکه براحتی می توان کد های BIOS  را از طریق اینترنت دریافت و به  BIOS منتقل کرد.

 

چگونه BIOS را Update کنیم؟
 در این قسمت به این موضوع پرداخته می شود  که چگونه می توان BIOS  را  FLASHکرد.  اصلی  ترین  قسمت  هر کامپیوتر ، سیستم  ورودی  خروجی  اولیه آنست. تغییر دادن اطلاعات موجود در بایوس FLASH کردن یا بروز رسانی نامیده می شود.

FLASH   کردن بایوس که قدری از تغییر دادن تنظیمات بایوس پیچیده تر است برنامه تعبیه شده در هسته بایوس را تغییر می دهد.اما چرا باید بخواهید نحوه عملکرد بایوس (اصلی ترین جزء سیستم )را تغییر دهید؟ اول این که FLASH کردن بایوس خرده اشکالاتی را که از زمان تولید مادر برد کشف شده اند، تصحیح و برطرف می کند. چه قابلیت های مربوط به مدیریت جریان برق به درستی عمل نکنند و چه کامپیوتر نتواند دستگاه های  PLUG AND PLAY را بطور خودکار تشخیص دهد،عمل FLASH کردن می تواند بایوس را طوری ارتقاء دهد که میزان پاسخگویی یک کامپیوتر افزایش یابد. دوم اینکه یک بایوس ارتقاء یافته اغلب سازگاری با سخت افزار و ادواتی را که پس از ساخت مادربرد تولید شده اند، بهبود می بخشد. هارد دسیک های حجیم تر درایوهای خارجی (EXTERNAL ) و کارت های گرافیکی نوظهور ،هر یک ممکن است با یک بایوس قدیمی تر کار نکنند.سوم اینکه،چند ماه پس از نصب یک تراشه بایوس بر روی یک مادربرد بخصوص ممکن است راه های بهتر و کارآمدتری برای تبادل داده ها و پیکر بندی اجزای سخت افزاری ابداع گردند. بنابراین بروز رسانی تراشه بایوس باعث نیل به بهترین کارایی خواهد شد.


بطور معمول این کارها هنگام ارتقا انجام می شود:

1- تنظیم یک جامپر بر روی برد سیستم که به  BIOS می فهماند که نسخه ارتقا یافته خود را قبول کند.

2- کپی نرم افزار ارتقای BIOS بر روی دیسک راه انداز .

3- بوت کردن سیستم و راه اندازی آن بوسیله دیسک بوت و کار کردن با منو های نرم افزار برای ارتقای  BIOS .

4 _ باز گزداندن تنظیمات جامپر به حالت اصلی ، را ه اندازی مجدد سیستم و بررسی اینکه همه چیز خوب کار می کند.

اگر بنا دارید خودتان اقدام به انجام این کار کنید،به وب سایت کارخانه سازنده مادربرد خود بروید و به دنبال صفحات مربوط به پشتیبانی پس از فروش بگردید. از آنجا لینک مربوط به Download نرم افزار را پیدا کنید. پس از یافتن محل مربوط به مادر بردخود آخرین نسخه موجود از نرم افزار بایوس آن را دریافت نمایید. توجه داشته باشید که نسخه ای را که مختص مادربردتان ساخته نشده به هیچ وجه دریافت نکنید. نصب گونه دیگری از بایوس مادربرد بر روی سیستم ممکن است باعث شود که بایوس و در نتیجه مادربرد غیرقابل استفاده گردد.اگر در وب سایت فوق دو نسخه ”فقط Update ”و Update به همراه برنامه نصب کننده ”وجود داشت،گزینه” به همراه نصب کننده ”را انتخاب نمایید.اگر نمی توانید این دو را با هم دانلود کنید،اطمینان حاصل نمایید که ابتدا برنامه نصب کننده و سپس خود update را دریافت می نمایید. سپس آن دو را روی یک فلاپی دیسک کپی کنید،دیسک را در درایو قرار داده و کامپیوتر را از نو بوت نمایید. قبل از بالا آمدن سیستم،وارد برنامه BIOS شوید (معمولا” از طریق دکمه Delete یا F2 ،در غیر این صورت به مستندات مادربرد خود رجوع کنید). در منوی Boot یا Drives ،بررسی کنید که تنظیمات به گونه ای باشد که فلاپی دیسک قبل از هارد دیسک بوت شود. تغییرات انجام داده را ذخیره کنید وسیستم را بوت کنید. حالا سیستم از فلاپی دیسک بوت می شود. برای اجرا برنامه update ،کافیست فقط نام فایل EXE .آن را تایپ کرده و Enter را بزنید.سپس نام update جدید بایوس خود را انتخاب نمایید. در خلال انجام عملیات Flash بایوس،به هیچ عنوان به کامپیوتر خود دست نزنید،اگر وقفه ای در این عملیات به وجود آید باعث می شود سیستم غیر قابل بوت شدن گردد. به همین دلیل توصیه می شود دستگاه خود را به یک منبع مطمئن وصل کنید و یا از UPS استفاده نمائید. پس از اتمام عملیات Flash ،برنامه از شما می خواهد دیسکت را از درایو خارج کرده و سیستم را بوت نمایید. اگر برنامه بخواهد خودش سیستم را بوت کند،نباید مانع از انجام این کار بشوید(اگر این طور باشد،پیغامی به شما خواهد داد.(

پس از راه اندازی مجدد سیستم خواهید دید که اینک کامپیوترتان با ثبات تر و با سخت افزار ها سازگارتر است و کارایی بهتری ارائه می نماید.

 

نوشته شده در سه‌شنبه ۱۳٩٢/٢/۳۱ساعت ۱:٤۸ ‎ب.ظ توسط f.ranjbar نظرات ()


Design By : Pichak